Daily click Facebook ad: “शस्त्रक्रियेची आवश्यकता नाही.”

Ran for 55 days, from July 10 to September 3, 2026, the last day Crush saw it.
Run by Daily click on Facebook. Crush is not the advertiser and does not verify its claims. See this ad in Meta's Ad Library(opens in a new tab)
Want an ad like this for your product?
Crush makes new ad images for your product from this ad: your logo, your product photo, your offer.
Trials from $19.95 USD, then $79.95 USD a month. Cancel anytime.
About this ad
- Meta Ad Library ID
- 1025656950348955
- Platforms
- Facebook, Instagram, Audience Network, Messenger and Threads
- Relaunches
- 1
Ad text
हाडांच्या डॉक्टरांनी (ऑर्थोपेडिस्ट) एमआरआय (MRI) अहवाल तपासला आणि तो टेबलावर ठेवला. त्यांनी त्यातील एका विशिष्ट भागाकडे बोट दाखवले. मग ते म्हणाले— "हे पहा... हाडांमधील गादीसारखा मऊ भाग (कुशनिंग टिश्यू) झिजला आहे. यावर आमच्याकडे एक विशिष्ट उपचार पद्धती आहे: 'इंजेक्शन थेरपी'. यासाठी तीन सत्रांची (sessions) गरज असते. याचा एकूण खर्च—४५,००० रुपये." मी माझ्या पतीकडे पाहिले. माझ्या पतीने माझ्याकडे पाहिले. डॉक्टर पुढे बोलत राहिले— उपचारांमधील अंतर, कालावधी आणि प्रक्रिया समजावून सांगत होते. पण माझ्या मनात मात्र एकच विचार घोळत होता— ४५,००० रुपये. मुलांची शाळेची फी. घराचे भाडे. ४५,००० रुपये. आम्ही बाहेर आलो. माझे पती प्रवेशद्वारापाशीच उभे राहिले. "खरोखरच इतका खर्च येतो का?" मी म्हणाले—"हो." ते गप्प झाले. मग ते म्हणाले—"याचा विचार करूया." "याचा विचार करूया." याचा अर्थ असा होता की—हे होणार नाही. आत्ता तरी नाही. मला ते समजले. दोन वर्षांपासून. मला गुडघेदुखीचा त्रास होत होता. रोजच्या रोज. सुरुवातीला, मी एका स्थानिक डॉक्टरांचा सल्ला घेतला. त्यांनी औषधे लिहून दिली. त्याचा काहीच उपयोग झाला नाही. मग, दुसऱ्या डॉक्टरांकडे गेले. त्यांनी 'हीट थेरपी' (शेका) आणि व्यायामाचा सल्ला दिला. मी चार महिने तो क्रम पाळला. हजारो रुपये खर्च केले. पण वेदना तशाच राहिल्या. मग, तिसऱ्या डॉक्टरांकडे गेले. त्यांनी मला 'बोन स्कॅन' करायला सांगितले. "सर्व काही ठीक दिसतेय. फक्त औषधे घेत राहा." आणि मग, त्या तज्ज्ञांनी ती रक्कम सांगितली— ४५,००० रुपये. मी घरी परतले. मी रात्रीचे जेवण बनवले. पण आतून मी खूप अस्वस्थ होते. माझ्या वेदनेवरील उपचारासाठी खरोखरच इतका खर्च येईल का? रात्रीची वेळ होती, सगळे झोपले होते. मी मोबाईल घेऊन स्वयंपाकघरात बसले होते. मी त्या स्क्रीनकडे एकटक पाहत राहिले. रात्रीचे साडेअकरा वाजले होते. माझ्या ओळखीच्या एका व्यक्तीचा जुना व्हिडिओ तिथे होता. त्यांनी काहीतरी म्हटलं होतं— "लोक संधिवातावर (arthritis) औषधे, इंजेक्शन, उष्णतेचा उपचार (heat therapy) इत्यादींवर कित्येक वर्षे आणि खूप पैसे खर्च करतात. पण खरी समस्या अशी आहे की, बाहेरून लावलेले कोणतेही औषध सांध्यातील खोलवरच्या उतींपर्यंत (tissues) पोहोचत नाही. सांध्यामध्ये खोलवर झिरपणारे औषध हे ४५,००० रुपयांच्या इंजेक्शनपेक्षा कितीतरी पटीने अधिक प्रभावी असते." मी त्याबद्दल थोडा विचार केला. मी त्या विषयावर माहिती शोधली. मी वाचत राहिले. तोपर्यंत रात्रीचा १ वाजला होता. मी एका जपानी उपचार पद्धतीबद्दल वाचले. संधिवातावर उपचार करण्यासाठी जपानमध्ये शतकानुशतके वापरली जाणारी ती एक पद्धत होती. ती केवळ वरवर काम करत नव्हती—तर सांध्यांमध्ये खोलवर जाऊन परिणाम करत होती. त्यात इंदूरमधील एका डॉक्टरांचा अनुभव (testimonial) दिला होता. त्यांनी लिहिले होते— "एका डॉक्टरांनी ४०,००० रुपये खर्च येणाऱ्या उपचाराची शिफारस केली होती. पण मी आधी हा उपाय करून पाहण्याचे ठरवले. अवघ्या पाच आठवड्यांत मला लक्षणीय सुधारणा दिसून आली, त्यामुळे त्या महागड्या उपचाराची मला अजिबात गरज भासली नाही." मी रात्री १:४० वाजता ऑर्डर दिली. त्याच रात्री मी ते वापरले. सुरुवातीला गारवा जाणवला. त्यानंतर, एक सुखद ऊब मिळाली. मला झोप लागली. सकाळी मी उठले. वेदना कमी झाल्या होत्या. मी आणखी दोन रात्री ते वापरले. एका आठवड्यानंतर—पायऱ्या चढणे सोपे झाले. दोन आठवड्यांनंतर—सकाळी अंथरुणातून उठणे सोपे झाले. चार आठवड्यांनंतर—स्वयंपाक करताना मी तासनतास उभी राहू शकत होते. सहा आठवड्यांनंतर— माझ्या पतीने विचारले— "आपल्याला अजूनही त्या मोठ्या तज्ज्ञाला (specialist) भेटण्याची गरज आहे का? तुला आठवतंय ना, ज्यांनी ४५,००० रुपयांच्या उपचाराची शिफारस केली होती?" मी म्हणाले— "मला वाटत नाही की आता त्याची गरज आहे." त्यांनी माझ्याकडे पाहिले. "खरंच?" "हो." त्यांनी सुटकेचा निःश्वास सोडला. मग, हळू आवाजात ते म्हणाले— "मला खूप आनंद झाला." इतकंच. पण त्या काही शब्दांत— दोन वर्षांच्या वेदनांचे ओझे आणि ४५,००० रुपयांच्या खर्चाची चिंता— हे दोन्हीही नाहीसे झाल्यासारखे मला वाटले. मी हे काही विकण्यासाठी लिहीत नाहीये. मी हे लिहित आहे कारण एकेकाळी मी स्वतः त्या दाराबाहेर उभा होतो— "त्याबद्दल विचार करत"— आतल्या आत खचलेलो— तो काळ खूप एकाकी होता. जर तुम्हीही अशाच परिस्थितीत असाल— तर हे लक्षात ठेवा— एखादी गोष्ट 'महाग' आहे म्हणजे ती 'सर्वोत्तम'च असते, असे नाही. आणि एखादी गोष्ट 'स्वस्त' आहे म्हणजे ती 'निरुपयोगी' असते, असेही नाही. मी माझी दोन वर्षे आणि हजारो रुपये वाया घालवले. तुम्ही तीच चूक करू नका. त्या रात्री मी जे उत्पादन मागवले होते ते होते— Vedsutra Japanese Pain Relief Gel. सध्या त्यावर 'Buy 1 Get 1 Free' (एक खरेदी करा, एक मोफत मिळवा) अशी ऑफर सुरू आहे. संपूर्ण माहिती येथे पहा 👇 https://www.vedsutra.store/maharashtra
Where the ad sends people
vedsutra.store
शस्त्रक्रियेची आवश्यकता नाही.
तीन वर्षांपासून सुरू असलेल्या गुडघेदुखीबाबत, डॉक्टरांनी मला न सांगितलेली एक गोष्ट मला सहा आठवड्यांत समजली.
Learn more: vedsutra.store(opens in a new tab)






