Kirsten Riley Bisson Facebook ad: “Baby, please love me once.”

About this ad

Meta Ad Library ID

1317325393870789

Platforms

Facebook, Instagram, Audience Network, Messenger and Threads

Relaunches

0

How we count

Ad text

😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 😍📚 ""Baby, please love me once."" ""Mr. Graham, hindi kita kilala.""📚 Chapter 1 Maghiwalay na tayo. "May kasamang ibang babae ang asawa ko." Nang matanggap ni Abigail Quinn ang text mula sa kanyang matalik na kaibigan, kakakuha lang niya ng ovulation-inducing shot at nakahiga sa isang bench sa outpatient clinic, sinusubukang pigilan ang matinding sakit sa kanyang tiyan. Itim ang kanyang buhok at puti ng niyebe ang kanyang balat, ngunit wala nang bakas ng dugo sa kanyang mukha. Gayunpaman, hindi nito ikinubli ang kanyang nakamamanghang kagandahan, at lahat ng dumaraan ay tumingin sa kanya. Pagkatapos ay huminga siya ng malalim at tinapik gamit ang nanginginig na mga daliri, saka binuksan ang larawan sa kanyang mobile phone para tingnan. Ito ay isang larawan ni Sean Graham na naglalakad palabas ng isang hotel, hawak ang isang babae na naka-pink na damit. Tila lumambot ang karaniwang malamig na mukha ng lalaki habang inihilig ang ulo sa babae sa larawan. Alam ni Abigail kung sino ang babae, ang unang pag-ibig ni Sean, si John Palmer. Maya-maya, lumapit siya, hinanap ang numero ni Sean, at tinawagan siya. Matagal niyang hinintay na matapos ang busy na tono, at sa wakas ay nagmula sa kabilang linya ang malinaw na boses ng lalaki. "Anong meron?" "Uuwi ka ba mamayang gabi?" Actually, gusto niyang tanungin kung gusto na nitong umuwi. Naku, halatang tawag niya ang ikinagalit ni Sean. Pagkatapos ng ilang segundong katahimikan, naiinip niyang sinabi, "May importante bang pag-usapan?" Nangingilid ang luha sa kanyang mga mata, ang malamig na boses nito ay parang kutsilyong tumutusok sa kanyang puso, ngunit magaling niyang itinago ang kanyang kalungkutan. "Nakalimutan mo na ba kung anong araw ngayon?" Tatlong taon na silang lihim na kasal, ngunit bihira silang magkita. Ngayon ang kanilang anibersaryo ng kasal, ang araw na dapat siyang umuwi. Nangako siya dito na buong araw niyang kasama. Unfortunately, he only interrupted her and uncomfortably uncomfortably, "Babalik ako mamaya. Don't worry." Hindi na siya nag-aksaya ng oras pagkatapos noon. Nadurog ang puso ni Abigail nang marinig ang monotonous na pagtunog ng telepono. Pagkatapos, sinandal niya ang ulo niya at huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili. Sa wakas, tinawagan niya ang matalik niyang kaibigan na si Luna Smith para sunduin siya. Makalipas ang sampung minuto, umalingawngaw ang nagmamadaling yabag mula sa kabilang dulo ng hallway. Ang babae ay mukhang malamig at kaakit-akit habang ang kanyang maikli, maayos na pinutol na buhok na tinina ng asul na may mga pilak na guhitan ay mabilis na gumagalaw sa pasilyo habang siya ay gumagalaw. Para kay Luna, hindi na nakakagulat ang mga nagtatakang tingin na sumalubong sa kanya, at nakataas ang kanyang makakapal na kilay habang diretsong naglakad kay Abigail. Naawa siya nang makitang namutla ang mukha ni Abigail, pero hindi niya maiwasang sawayin ito sa mahinang boses, "He's living his dream life with John. What's the point of ovulation injections?" Walang sabi-sabing tumango si Abigail. Hindi naging masaya ang kasal niya kay Sean dahil ang lolo niyang si Colby ang nagpilit sa kanila. Gayunpaman, hindi tinanggihan ni Abigail ang kasal nang siya ay i-propose at palihim na nagdiwang dahil walang nakakaalam na dala-dala niya ang sulo para kay Sean sa loob ng maraming taon. Pagkatapos lamang ng kanilang kasal ay nalaman niyang may unang pag-ibig si Sean na nagngangalang John Palmer, at naisip ni Colby na hindi siya sapat para sa pamilya Graham. Kaya ginamit niya si Abigail para paalisin siya. Dahil sa sobrang kahihiyan ni Sean na tanggapin si Abigail bilang asawa, inilihim nila sa publiko ang kanilang kasal sa nakalipas na tatlong taon. Gayunpaman, walang pakialam si Abigail at naisip niya na balang araw ay matutunaw niya ang kanyang nagyelo na puso. Umaasa siya na balang araw ay makalimutan niya si John at gustong-gusto niyang gugulin ang mga araw na kasama niya. یک دنگ رہ گئی ابیگیل کو چند سیکنڈ بعد احساس ہوا کہ وہ اس پاپرازی کے بارے میں بات کر رہی تھی جس نے جان کے ساتھ اپنی تصویر شائع کی۔ حالانکہ وہ سوال پوچھ رہا تھا لیکن اس کی آواز میں یقین روز کی طرح عیاں تھا۔ اس لیے، وہ خاص طور پر اپنے عاشق کی شکایت دور کرنے کے لیے واپس آیا، اس نے سوچا۔ ابیگیل کو یوں لگا جیسے ابھی ٹھنڈے پانی کی ایک بالٹی اس کے اوپر چھلک پڑی ہو، اور ایک ٹھنڈ اس کے سر کے اوپر سے دائیں انگلیوں تک پھیل گئی۔ چند لمحے خاموشی میں گزرے اور وہ پلٹ کر اٹھ بیٹھی۔ پھر، اس نے اپنا نائٹ گاؤن اٹھایا، اسے اتفاق سے اپنے سر پر پھسلایا، اور اپنے خوبصورت چہرے پر جذباتی تاثرات ڈالے۔ اس نے ایچ کو پیچھے رکھنے میں کوئی فائدہ نہیں دیکھاer الفاظ جیسا کہ اس نے کہا، ""ہاں، یہ میرا قصور نہیں ہے کہ تم اپنی سابقہ ​​گرل فرینڈ کے ساتھ باہر جاتے ہوئے ہماری شادی کو خفیہ رکھنے پر اصرار کر رہے ہو۔ تم اتنے منافق ہو، پاپرازی کو بھی میرے ساتھ مت لانا۔ میں نے تم سے کوئی چارج نہیں لیا اس کی وجہ یہ ہے کہ میں تم سے شادی کرتے ہوئے شرمندہ ہوں!"" اس کے ردعمل نے اسے چونکا دیا کیونکہ وہ اسے ایک فرمانبردار اور سمجھدار شخص کے طور پر دیکھنے کا عادی تھا۔ وہ کبھی نہیں جانتا تھا کہ اس کی زبان بھی اتنی تیز ہو سکتی ہے۔ اس نے اپنے آپ کو بہت اچھی طرح سے نقاب پوش کیا، ہہ؟ اس نے سوچا. اس کے مندروں کی رگیں پھڑک اٹھیں، اور اس نے بغیر کسی انتباہ کے اسے ایک طرف دھکیل دیا۔ ""جوان کا فیصلہ کرنے کے لیے اپنے خیالات کا استعمال نہ کریں۔ وہ آپ کی طرح نہیں ہے۔"" اس کی نظر میں، ابیگیل ہمیشہ سے ایک بے ایمان عورت تھی جبکہ جان ہمیشہ کے لیے معصوم اور صاف تھی۔ اس سے کوئی فرق نہیں پڑتا تھا کہ اس نے اس پر تین سال گزارے تھے کیونکہ یہ جان کی نظر کے مقابلے میں کچھ بھی نہیں تھا۔محسوس ہوئی کہ شان ویسے بھی گھر پر ہے۔ تاہم اگلے ہی لمحے اس کے کانوں میں سرد آواز آئی۔"

Where the ad sends people

ejcqc.top

ejcqc.top