Marketeer Online Facebook ad: “แอนตาซิลจ่าย 500 แคมเปญตำนานสนามมวยที่จ่ายแค่แบงก์ม่วง…”

About this ad

Meta Ad Library ID

1320935966859265

Platforms

Facebook

Relaunches

0

Niche

Marketing & Agencies

How we count

Ad text

#MarketeerOnline 🔴 “แอนตาซิลจ่าย 500” แคมเปญตำนานสนามมวยที่จ่ายแค่แบงก์ม่วง แต่คนยังพูดกันถึงทุกวันนี้ เวลามีคนหกล้ม รถมอเตอร์ไซค์ล้ม หรือเดินชนอะไรสักอย่างจนหัวแตก หลายครั้งจะมีคนแซวเล่นว่า “แอนตาซิลจ่าย 500” หรือถ้าแผลไม่ถึงขั้นเย็บก็อาจแซวว่า “แบบนี้แอนตาซิลไม่จ่าย” น่าสนใจตรงที่ หลายคนที่พูดประโยคนี้ไม่ใช่แฟนกีฬามวย ไม่เคยเห็นโฆษณาต้นฉบับ และบางคนอาจไม่เคยใช้แอนตาซิลด้วยซ้ำ แต่กลับเข้าใจความหมายของคำนี้ตรงกันโดยไม่ต้องอธิบาย นี่คือปรากฏการณ์ที่หาได้ไม่บ่อย เมื่อประโยคจากโฆษณาหลุดออกจากสื่อ กลายเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาในชีวิตประจำวันของคนไทย หากจะย้อนหาประวัติว่าเริ่มตั้งแต่ปีไหน อาจไม่มีบันทึกปรากฎชัด เพราะยุคสมัยนั้นไม่มีอินเทอร์เน็ต ในเบื้องต้นคาดการณ์ว่าน่าจะเกิดขึ้นมาแล้วราว 30-40 ปี คาดว่ามีมาตั้งแต่ยุคที่ “เขาทราย แกแล็คซี่” ยังชกมวยอยู่ เพราะมีคลิปโฆษณาของแบรนด์กับอดีตนักมวยดังคนนี้ มีข้อมูลบทสัมภาษณ์ของวินัย วีระภุชงค์ ผู้ก่อตั้งบริษัท ไทยนครพัฒนา จำกัด เจ้าของแบรนด์แอนตาซิล ว่า เป็นคนชอบดูมวยอยู่แล้ว และรู้สึกสงสารนักมวย เพราะเล่นกีฬานี้แล้วต้องบาดเจ็บ จึงเกิดแคมเปญ “แผลแตก แอนตาซิลจ่าย 500” เป็นช่องทางหนึ่งในการเป็นผู้สนับสนุนของวงการมวย นอกเหนือจากการขึ้นป้ายโฆษณาในสนาม เมื่อจ่ายอัดฉีด แบรนด์ก็จะได้มีชื่อเป็นผู้สนับสนุนได้ขึ้นจอหรือป้ายให้นักมวยถือ และได้คนพากย์พูดชื่อแบรนด์ให้ ความจริงแล้วเงื่อนไขการจ่ายของแอนตาซิลมีหลายรูปแบบ ตั้งแต่รางวัลให้คนที่ออกท่าแม่ไม้มวยไทย เช่น เตะก้านคอ ศอกกลับ หรือเข่าลอย ได้ไปเลย 10,000 บาท ท่าจระเข้ฟาดหางได้ 30,000 บาท ส่วนฝ่ายที่โดนจนแตก ก็ได้เป็นรางวัลปลอบใจเข็มละ 500 บาท สมจิตร จงจอหอ อดีตนักมวยชื่อดัง ยืนยันว่า มีการจ่ายแบบนี้จริงๆ และจ่ายตามจำนวนเข็มที่หมอเย็บแผลให้ เช่น ถ้าหมอเย็บ 5 เข็ม ก็รับไปเลย 2,500 บาท มาถึงตรงนี้แล้ว หลายคนอาจยังไม่ทราบว่า แอนตาซิล คือยาลดกรดเคลือบกระเพาะ เป็นของบริษัท ไทยนครพัฒนา จำกัด เจ้าของเดียวกับแบรนด์ยาสามัญประจำบ้านอย่าง “ทิฟฟี่” และ “ซาร่า” ยาของแอนตาซิลไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับการชกมวย การทำแผล หรือการเย็บแผลเลย แต่ทำไมกลับอยู่ในบทสนทนาจริงของคนจนข้ามยุคสมัยมาถึงทุกวันนี้ได้? หากให้ลงรายละเอียดเรื่องนี้ ต้องย้อนกลับไปในสมัยอดีต ยังไม่มีโซเชียลมีเดีย มีเพียงโทรทัศน์เป็นสื่อหลัก และหนึ่งในเนื้อหาที่คนชอบดู ก็คือ “รายการมวย” ด้วยเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ เป็นกีฬาที่คนชอบอยู่แล้ว บวกกับภาพ บรรยากาศ และเสียงคนพากย์ที่เร้าใจ ทำให้แบรนด์ต่างๆ อยากมีพื้นที่ในรายการมวย เพื่อให้เข้าถึงคนดูทั่วประเทศ การสนับสนุนมีตั้งแต่การทำค่ายมวย เป็นผู้สนับสนุนให้นักมวย ขึ้นป้ายโฆษณารอบสนาม ไปจนถึงการอัดฉีดรางวัลต่างๆ แคมเปญของแอนตาซิลก็คือการอัดฉีดในรูปแบบหนึ่ง แต่พิเศษตรงที่เป็นการเอาตัวเองไปผูกกับจังหวะที่นักมวยเกิด “แผลแตก” ซึ่งเป็นไฮไลต์และจุดพีคที่สุดอย่างหนึ่งของกีฬามวย แคมเปญของแอนตาซิลจึงได้พื้นที่อยู่ในช่วงที่มวยกำลังต่อยกันสนุก หรือมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกำลังไล่ต้อนจนอีกฝ่ายมีแผลแตก เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ซ้ำๆ มีการพูดบ่อยๆ ในทุกคู่ชกที่มีแผลแตก คนดูก็เริ่มจดจำชื่อแบรนด์ควบคู่ไปกับเหตุการณ์นี้โดยอัตโนมัติ เวลาต่อมา วลีของแอนตาซิลก็เริ่มหลุดออกจากกรอบของจอมวย กลายเป็นคำติดปากในชีวิตประจำวันของคนไทย เวลามีใครเกิดอุบัติเหตุหัวแตก แผลแตก คนก็มักจะใช้วลีนี้มาแซวกัน บางครั้งก็ยังคงเห็นมุกตลกในภาพยนตร์ หรือแคปชั่นบนโซเชียลมีเดียที่หยิบคำนี้มาใช้อยู่เสมอ นี่คือจุดสูงสุดของ Earned Media หรือการที่มีคนพูดถึงชื่อแบรนด์โดยไม่ต้องจ่ายเงินโฆษณา เหมือนกับการที่คนไทยเรียกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปว่า “มาม่า” เรียกน้ำยาล้างจานว่า “ซันไลต์” หรือเรียกผงซักฟอกว่า “แฟ้บ” และเมื่อมีของแตก เลือดตกยางออก ก็ต้องนึกถึง “แอนตาซิล จ่าย 500” ไม่มีใครทราบได้ว่าแอนตาซิลใช้งบเท่าไรกับแคมเปญนี้ แต่สิ่งที่กลับทำให้กลายเป็นตำนานติดปากคนได้คือ “จังหวะที่ใช่” มวยเป็นกีฬาหนึ่งที่มีคนดูจำนวนมาก และช่วงที่แผลแตกคือจุดที่ทุกคนตั้งใจดูมากที่สุด แอนตาซิลได้อยู่ในจุดนั้น และเกิดการพูดซ้ำๆ เป็นประจำ ด้วยข้อความที่เข้าใจง่าย ผลลัพธ์ก็คือ ชื่อของยาลดกรดกลับมากลายเป็นสัญลักษณ์ที่คนนึกถึงเมื่อเกิด “แผลแตก” แม้จะผ่านมาหลายสิบปีแล้วก็ตาม