Weston Stewart Facebook ad: “泰国 TOP 网站排名 | Similarweb”

About this ad

Meta Ad Library ID

1353549010286375

Platforms

Facebook, Instagram, Audience Network, Messenger and Threads

Relaunches

9

How we count

Ad text

“ลูกสาม ไปดูว่ายุนยุนตื่นรึยัง ถ้าตื่นแล้วก็นำลวกน้ำตาลชามนี้เข้าไปให้เธอ เธอไม่ได้กินอะไรมาตั้งนาน แน่นอนว่าหิวแล้ว” จากภายนอกได้ยินเสียงผู้หญิงพูดคุยกันด้วยเสียงต่ำ สู่ชิงวินที่นอนบนเตียงมาทั้งวัน ในที่สุดก็ยอมรับความจริงว่าตนเองได้ข้ามภพข้ามเวลามาแล้ว เธอแค่ทำแล็บเสร็จแล้วเหนื่อยจนหลับไปเอง แล้วทำไมถึงได้ข้ามภพมาล่ะ ถึงแม้บ้านของเธอจะไม่ใช่บ้านที่ร่ำรวยมากมาย แต่ก็ไม่เคยขาดแคลนอาหารและเสื้อผ้า แล้วตอนนี้ล่ะ? เมื่อมองไปที่ผ้าห่มดอกไม้ใหญ่ที่ดูทะลึ่งที่ตัวเองกำลังคลุมอยู่ ถ้าไม่ใช่ว่ามันยังสะอาดอยู่ และเธอก็ไม่สามารถขยับตัวได้ เธอคงจะมีอาการแพ้ความสกปรกแล้วลุกขึ้นหนีไปไกลๆ แล้ว มองไปที่เพดานที่ทำจากไม้ข้างบนอีกที แดดส่องเข้ามาได้แต่ฝนก็รั่วลงมาได้ ห้องที่มองทีเดียวก็เห็นทั้งห้อง ภายในห้องยังมีกลิ่นอับชื้นที่อธิบายไม่ถูกอีกด้วย การเรียกว่าบ้านไร่เฟอร์นิเจอร์ยังเป็นคำที่ฟังดูดีไปกว่านั้น บนโต๊ะข้างเตียงวางปฏิทินเล่มหนึ่ง เมื่อมองไปที่ปี 1975 ยุคพิเศษนี้บนปฏิทิน ใจเธอก็ขมขื่น ข้ามเวลามาก็แล้วก็ ทำไมต้องเป็นจุดเวลานี้พอดีล่ะ “ฝั่ง—” มีคนเปิดผ้าม่านเข้ามา สูชิงวุนรีบปิดตาต่อแกล้งหลับต่อไป ไม่มีทางอื่นแล้ว ตอนนี้เธอแทบไม่้เลยว่าจะเผชิญหน้ากับครอบครัวของร่างกายนี้อย่างไรดี กลิ่นสบู่อ่อนๆ ซึมเข้ามาในจมูกของเธอ ทันทีหลังจากนั้น มีฝ่ามืออุ่นๆ วางลงบนหน้าผากของเธอ สูชิงวินได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นกระซิบว่า “ไม่เป็นไข้แล้วนะ ทำไมยังไม่ตื่นล่ะ ไปหาหมอที่สถานีอนามัยดูอีกทีไหม ลองฉีดอีกเข็มดูไหม?” เมื่อนึกถึงการที่ตัวเองถูกฉีดยาในตอนเช้าตอนที่ตัวเองยังงงๆ อยู่ สูชิงวินร่างกายสั่นเล็กน้อยที่แทบมองไม่เห็น เข็มในยุคนี้ยังไม่บางขนาดนั้น เธอทนความเจ็บปวดได้น้อยอยู่แล้ว การถูกฉีดยาเพียงหนึ่งเข็มแทบจะเอาชีวิตเธอไปเลย ไม่มีทางอื่น เธอจำเป็นต้องแสร้งทำเป็นเพิ่งตื่นจากการหลับใหลแล้วเปิดตาขึ้นมา “วนวน เธอตื่นแล้วจริงๆ ด้วย!” ผู้หญิงคนนั้นเห็นเธอเปิดตา แล้วพูดด้วยความดีใจอย่างยิ่ง “เธอทำให้แม่ตกใจเป็นอย่างมากเลย!” ผู้หญิงที่อยู่ต่อหน้าตอนนี้คือแม่ของร่างกายนี้ คือชินอิง (Qin Ying) ชื่อฟังดูมีอารมณ์ผู้ชาย แต่หน้าตากลับอ่อนโยนละมุนเหมือนน้ำ อายุเพียงสามสิบกว่าปี ผิวขาวตระหง่าน ใบหน้าสวยเป๊ะ เสน่ห์ของผู้หญิงที่โตเต็มวัยแผ่ออกมาเต็มที่ ไม่เหมือนสาวสวยที่จะเติบโตได้ในพื้นที่ห่างไกลแบบนี้เลยสักนิด ซูชิงยุนมองดูเธอ แล้วก็คิดได้ว่าปร่างหน้าตาของร่างกายนี้คงไม่เลวร้ายนัก เว้นแต่ว่าพ่อของเธอจะเป็นคนที่ทำให้หน้าตาเสียไป สาเหตุที่เธอคิดได้แค่ประมาณนี้ ก็เพราะว่าตั้งแต่เธอมาแล้ว เธอก็ยังนอนอยู่บนเตียงตลอด ไม่เคยเห็นหน้าตาตัวเองเลย คงเป็นเพราะเธอไม่พูดคำเดียวมาตลอด ชินอิงเริ่มตกใจ “วนวน เธอไม่สบายตรงไหนใช่ไหม บอกแม่สิ” “แม่ ลูกไม่เป็นไรแล้ว ลูกดีขึ้นมากแล้ว แม่อย่าเป็นห่วงนะ” หลังจากที่ไม่ได้พูดมานาน เสียงของซูชิงยุนดูคอแห้งไปหน่อย ชิงอิงรีบให้เธอดื่มน้ำเล็กน้อย หลังจากที่เธอดื่มน้ำเสร็จ ชินอิงก็ลูบหน้าเธอด้วยความอาทร สายตาเต็มไปด้วยความสงสาร “วนวน ต่อไปอย่าทำอะไรโง่ๆ แบบนี้อีกเลย ครั้งนี้คุณทำให้คนในครอบครัวตกใจกลัวมากเลย เพื่อผู้ชายคนหนึ่ง มันไม่คุ้มค่าที่คุณจะทำอย่างนั้น” ซูชิงวนตาลงลง ไม่พูดคำใด ขินอิงถอนหายใจ คิดว่าเธอยังคิดถึงคนนั้นอยู่ เนื่องจากเธอป่วยอยู่ จึงไม่บังคับเธออีกต่อไป “แม่เจ้าพูดถูกแล้ว แค่หนุ่มหน้าตาดีคนเดียว แล้วมันคุ้มค่าที่จะทำให้เปาเออร์ของเราทำแบบนี้กับเขาเหรอ ไอ้สิ่งที่ไร้น้ำใจ!” อูวี่ กุยเซียงเดินเข้ามา วางสิ่งที่ถืออยู่ลง แล้วพูดด้วยอารมณ์ไม่ดี ขณะที่มองไปที่ใบหน้าซีดขาวของซู ชิงยุน หัวใจก็เจ็บแปลบๆ สงสัยลูกสาวของตัวเองคราวนี้คงได้รับความทุกข์อย่างมาก “แม่ หยุดพูดเถอะ” ชินอิงรีบขัดขวางแม่ของเธอ ตอนนี้วนวนยังอ่อนแออยู่ จะได้ยินเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร! “ไม่พูดก็ไม่พูดสิ” อูวี่ กุยเซียง กระดากปาก แล้วหันมาพูดกับซู ชิงวินว่า “ที่รัก หิวแล้วใช่ไหม มากินลวกน้ำตาลชามนี้สิ” เธอส่งชามไปไว้หน้าซูชิงวิน เมื่อมองเห็นดาวสีทองสองฟองลอยอยู่ในน้ำเชื่อมสีแดง กลิ่นหอมที่ชวนให้หลงใหลก็ซึมเข้ามาในจมูกของเธอ ซูชิงวินกลืนน้ำลายลงไปอย่างไม่้ตัว เธอเอื้อมมือรับชามมา แล้วกินช้าๆ ด้วยช้อน ความหวานของน้ำตาลทรายแดงและกลิ่นหอมของทำให้กระเพาะอาหารที่โดดเดี่ยวมานานกว่าหนึ่งวันของเธอ้สึกอิ่มเอมอย่างมาก สูชิงวันแทบจะน้ำตาไหล ใครจะคิดว่าวันหนึ่งเธอจะตื่นเต้นขนาดนี้เพียงเพราะไขต้มน้ำตาหนึ่งชามล่ะ “กินช้าๆ หน่อยนะ” อูว์ กุยเซียงจ้องดูท่าทางโลภอยากกินของเธอ ใจในนั้น้สึกเสียใจและสงสารมากขึ้นไปอีก หน้าตาดีตัวแสบคนนั้น กล้าชวนลูกสาวของพวกเขา แล้วยังทำให้เธอเสียใจขนาดนี้ เดี๋ยวดูว่าเธอจะจัดการเขายังไง! ไม่นานชามก็หมดแล้ว อูวี่ กุยเซียงรีบถามว่า “ที่รัก ยังกินอีกไหม ยายไปต้มให้อีกนะ” “ไม่เอาแล้วค่ะ พี่น้ำ น้องอิ่มแล้ว” ซูชิงยุนเขย่าหัว ถ้ากินต่อไปท้องจะแน่นไม่สบายแล้ว ด้วยอิทธิพลจากความทรงจำที่เหลืออยู่ของเจ้าของร่างเดิมในหัวของเธอ เธอ้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือคุณยายที่ให้ความรักกับเธอมากที่สุดในทั้งบ้าน แม้แต่พ่อแม่ของเธอก็อาจจะไม่เท่า เธอคือซูชิงวุ่น เธอเรียกชื่อเรียกขานได้อย่างง่ายดาย “ได้แล้ว ไม่กินแล้ว เดี๋ยวแม่จะทำก๋วยเตี๋ยวเส้นแปดสีขาวที่ลูกชอบให้ลูกอีกที แล้วจะทอดด้วย ใส่น้ำมันงาสักสองสามหยด รสชาติจะหอมมากเลย ลูกว่าได้ไหม?” “ค่ะ ขอบคุณย่า ย่าดีที่สุดกับหนู” ซูชิงวินหลับตาแล้วเอาหัวไปถูที่ฝ่ามือแห้งหยาบของอูยุ่ยเซียง อูวี่ กุยเซียงรับคำชมอย่างมีความสุข ลูบหัวเธอแล้วพูดว่า “นี่แหละลูกดีของแม่” “แม่ทำไม่ดีกับลูกเหรอ?” ชินอิงพูดด้วยท่าทีโกรธแกล้ง ซูชิงวุนรีบจับมือเธอ แล้วพูดด้วยเสียงที่ดึงยาว “แม่ก็ดีกับลูกด้วย ลูก้ทั้งหมดเลย” “กินกับน้ำตาลแดงแล้วปากก็หวานขนาดนี้เลย” ชินอิงแตะจมูกเธอเบาๆ สูชิงวันแค่ ตาโตโค้งงอ ชินอิงถอนหายใจเบาๆ ในใจ ยังได้ก็ดีแล้ว “แม่เลี้ยง ลูกอยากนอนต่ออีกหน่อย” “ได้ได้ได้ ลูกดี พักผ่อนก่อนนะ แล้วพวกเราคนในบ้านลูกคนที่สาม ออกไปกัน” วูย่ยเซียงลากชินอิงออกจากห้องใน หลังจากกินของเข้าไป สู่ชิงวินที่้สึกสบายขึ้นมาหน่อยที่สุด ก็เริ่มจัดระเบียบความทรงจำที่สับสนอยู่ในหัว ที่นี่คือประเทศฮัวในขนานจักรวาลในยุค 1970 ที่หมู่บ้านหลั่วส่วยซึ่งอยู่ทางภาคเหนือ ครอบครัวซูที่ตัวละครหลักเดิมอยู่ ถือเป็นครอบครัวที่มีลูกหลานมากที่สุดในหมู่บ้านลั่วสวย ยายของเธอคืออู๋ กุยเซียง อายุมากกว่าหกสิบปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงอยู่ ตอนหนุ่มๆ เธอทำงานเก่งทั้งในบ้านและนอกบ้าน หลังแต่งงานกับปู่ของเธอคือซู ต้าหลิน เธอก็โชคดีที่ท้องติดง่าย ได้ลูกชายมาสามคน และแต่ละคนก็ลูกดีลูกใจอย่างยิ่ง พี่ชายคนโตซูอ้ายกั๋วและคนรองซูอ้ายตั๋วแต่งงานมีบุตรแล้ว ก็ได้ลูกชายตัวอ้วนกลมมาอีกหลายคน ตอนนี้ลูกหลานรุ่นที่สามของครอบครัวซูทั้งหมดเป็นผู้ชาย วู่กวีเซียงมองดูเด็กซนๆ วิ่งเต้นไปทั่วบ้าน ใฝ่ฝันอยากจะมีหลานสาวที่น่ารักเชื่อฟังสักคน มาถึงลูกคนที่สามคือซู่อ้ายหมิน แม้ว่าเขาจะแต่งงานกับภรรยาสาวสวยผิวเนียนละเอียด แต่ดูท่าทางก็อ่อนแอแพ้ยังไงอยู่ หวู่ กุยเซียงก็ไม่ได้ตั้งความหวังอะไรไว้ แต่ผลกลับว่าเธอเพิ่งเข้ามาในบ้านสู่ได้ไม่ถึงสองเดือนก็ตั้งครรภ์ แล้วหลังจากตั้งครรภ์ครบสิบเดือน ก็คลอดลูกสาวคนเดียวของรุ่นนี้ในตระกูลซู่ออกมาอย่างราบรื่น อูวี่ กุยเซียงกอดทารกที่น่ารักน่าชัง เกือบจะร้องไห้ด้วยความดีใจ เธอไปหาอาจารย์สอนหนังสือเองเพื่อตั้งชื่อให้ลูกว่า ซู ชิงอวิน ชื่อนี้โดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางชื่อที่มีลักษณะแดงและเฉพาะทางทั้งหลายในบ้าน เธอเอาใจช่วยซู ชิงอวินอย่างมาก จนคำกล่าวว่า "กลัวจะละลายถ้าใส่ในปาก กลัวจะหล่นถ้าเอาไว้ในมือ" ก็ไม่ใช่การพูดเกินจริงเลย ตัวเดิมที่โตมาด้วยความไร้กังวล แม้จะขี้เกียจและอ่อนแอไปหน่อย แต่เธอมีใจที่บริสุทธิ์ ไม่มีเจตนาร้ายใดๆ ดังนั้นจึงโดนเยาวชนผู้มีความ้ที่ลงชนบทมาที่นี่หลอกลวงได้อย่างง่ายดาย หนุ่มคนนั้นชื่อหลินเจี้ยนเฟิง เป็นปัญญาชนที่มาจากเมือง หน้าตาขาวสะอาดสุภาพอ่อนน้อม มีอารมณ์แห่งวิชาการ อารมณ์ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับชายวัยเดียวกันในหมู่บ้านได้ดึงดูดเจ้าของร่างเดิมไปอย่างรวดเร็ว เขาเพียงแค่ชี้มือเรียกเจ้าของร่างเดิมอย่างง่ายๆ แล้วพูดคำพูดที่คลุมเครือบางอย่าง เจ้าของร่างเดิมก็หลงใหลจนไม่้ตัวแล้ว ตัวเดิมปีนี้อายุเพียงสิบหกปี ในยุคนี้ถือว่ายังน้อยอยู่ อย่างน้อยต้องรอจนอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีถึงจะเริ่มคบหาคนได้ ครอบครัวซูไม่ใช่คนที่จะโกงกันได้ง่ายเหมือนตัวเดิม พวกเขาเห็นทีเดียวก็้ว่าหลินเจี้ยนเฟิงมีเจตนาไม่ดี จึงตัดสินใจไม่อนุญาตให้ซูชิงยุนไปพบเขาอีก หลังจากที่ถูกครอบครัวซูขัดขวางหลายครั้ง หลินเจี้ยนเฟิงก็้ตัวว่าถ้าดำเนินต่อไปแบบนี้คงไม่มีผลดีแน่ จึงรีบเย็นชาเธอ แล้วไปคบหากับเด็กสาวอีกคนในหมู่บ้านเดียวกันแทน ตัวเดิมที่ได้รับข่าวสารนั้นคิดไม่ตกชั่วขณะ กระโดดลงแม่น้ำฆ่าตัวเอง โชคดีที่ตอนนั้นฟ้ายังไม่ค่ำมาก มีคนมาช่วยขึ้นมา พอตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นซูชิงวินที่มีจิตวิญญาณคนอื่นอยู่ในตัวแล้ว ซูชิงวุ่นคิดอยู่ในใจว่า เรื่องที่ทั้งสองคนมีชื่อและนามสกุลเดียวกัน มันบังเอิญเกินไป เธอจับแตะใบหน้าตัวเอง ้สึกลื่นนวลละเอียดอ่อน ครอบครัวซูเลี้ยงดูเธอมาดีเกินไป จนไม่เหมือนเด็กสาวที่โตขึ้นในชนบทเลยสักนิด คิดถึงจุดนี้แล้ว สูชิงวุนก็พยุงตัวลงจากเตียง แล้วก็ไล่หาในห้องไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็เจอกระจกหนึ่งใบ เมื่อเธอหันหน้าไปดูที่กระจก มือของเธอก็สั่นอย่างแรง สูชิงวินคนนี้หน้าตาเหมือนกับเธอเป๊ะๆ ไปได้ยังไงนะ?!

Where the ad sends people

similarweb.com

泰国 TOP 网站排名 | Similarweb

泰国热门网站完整排行榜：点击此处免费查看按流量和参与度排名的泰国热门网站