Ad copy

De tranen zaten hoog. Maar ze kwamen niet. Want ergens, diep van binnen, dacht ik: Als ik nu ga huilen, bewijs ik dat ik een loser ben. Dat ik niet goed genoeg ben. Dat ik het niet aankan. Dus hield ik het binnen. Zoals altijd. En daarna pakte ik mijn telefoon. Of ik werkte nog een uurtje door. Of ik at iets wat ik niet nodig had. Niet omdat ik honger had. Maar omdat ik even niet wilde voelen wat er zat. Herken je dat? Dat je precies weet dat er iets speelt, maar dat je er alles aan doet om er niet bij te hoeven zijn? Dat is geen zwakte. Dat is wat er gebeurt als je nooit hebt geleerd dat voelen veilig is. Bram Bakker (voormalig verslavingspsychiater) en Hylke Bonnema nemen je mee naar wat er écht onder zit. Stap voor stap. Zonder oordeel. Claim de eerste les gratis via de link.