Ad copy

“Ninong, behave po. Nasa telepono si daddy,” suway ko kay Ninong. Ang kulit kasi! Halik nang halik sa leeg ko eh kausap ko si daddy sa telepono. Gusto na namang makaisa sa akin ni Ninong. Muntik na nga kaming mahuli kagabi. Hindi na nadala. “May iba ka pang daddy?” nagseselos na tanong niya sabay yakap sa beywang ko. “Ano ba! Tatay ko ‘yon. Pagseselosan mo rin?” “Masisisi mo ba ako, baby? Sa ganda at sexy mong ‘to siguradong maraming lalaki rin ang nagnanasa sa'yo.” “Ano ngayon kung gusto nila ako.” Hinawakan ko siya sa pisngi at binigyan ng ngiti. “Ikaw naman ang mahal ko.” Hindi siya nagsalita. Saglit kaming nagkatitigan bago niya ako tuluyang sunggaban ng halik. Sa una ay banatad ito hanggang sa unti-unting naging mapusok. Gumalaw ang mga kamay niya sa ilalim ng damit ko at minasahe ang aking dibdib. Ako naman ay mahigpit na kumapit sa kan'ya. Kahit tirik pa ang araw ay dinala niya ako sa kaniyang kuwarto at doon pinagpatuloy ang mapusok naming sikreto. RACHEL POV After 15 years ay nakabalik na rin ako sa lupang sinilangan ko. Parang kailan lang noong ipinadala ako ni daddy sa Amerika. Sa loob ng sampung taon ay kasama ko si Yaya Rosely. Pero maaga niya akong iniwan dahil namatay siya dahil may sakit na pala siyang iniinda bago kami pumunta sa US. Kaya naman sa loob ng limang taon ay nabuhay akong mag-isa dito sa US. In total fifteen years na akong hindi nakaka-uwi sa Pilipinas. At ngayon ay nasa punto ako ng buhay ko na uuwi ako dahil may sakit ang daddy ko. Si daddy na lang ang mayroon ako. Kaya naman nang malaman ko na may sakit siya ay kaagad akong nagbooked ng ticket pauwi dito sa Pilipinas. Hindi ko sinabi na ngayon ang uwi ko kaya naman nagtaxi na lang ako pauwi sa bahay. I want to surprise my dad. At alam ko na matutuwa siya kapag nakita niya ako. Habang nasa daan ako ay marami rin ang mga nagbago dito. At halos wala naman akong maalala dahil five years old lang ako noong lumipat ako sa Amerika. Pagdating ko sa tapat ng bahay namin ay nagtataka ako dahil maraming tao sa bakuran namin. At nang pumasok ako ay natatanaw ko na ang isang puting kabaong. Nanginginig ang tuhod ko habang naglalakad ako papasok sa loob ng bahay namin. Halos hindi ko maihakbang ang mga paa ko. “D–Daddy,” nanginginig ang boses na tawag ko sa kanya. Hindi ko binigyang pansin ang mga tao na nasa paligid ko. Pakiramdam ko ay sobrang bigat talaga ng mga paa ko. Na halos hindi ko ito kayang ihakbang. Nag-uunahan na pumatak ang mga luha ko. Na para bang hindi pa nagsi-sink in sa akin na nasa harapan ko na ang daddy ko. Nakahiga siya sa kabaong at wala ng buhay. Masaya pa kaming nag-uusap noong isang araw. Kaya ako hindi tumawag dahil gusto ko siyang sorpresahin pero ako pala ang masosorpresa sa pagdating ko. Pinilit kong mas lumapit pa sa kanya. “D–Daddy, wake up. I’m here, umuwi na ako. Daddy! Please, wake up. Tumayo ka diyan, please daddy.” umiiyak na sabi ko sa kanya. “Ang daya mo, ang daya mo.. Ang sabi ko sa ‘yo pauwi na ako e. Pero bakit? Bakit hindi mo man lang ako hinintay? Bakit, dad? Bakit iniwan mo ako? Paano na ako? Paano na ako?” humahagulgol ako habang nakayakap sa kabaong niya. Ang sakit makita na wala ng buhay ang ama ko. Ang ama na walang ibang iniisip kundi ang kabutihan ko. Sa loob ng maraming taon ay tumayo siyang mommy at daddy ko. Pabalik-balik siya sa US para lang masigurado na okay lang ako. Na maayos ang kalagayan ko. Pero ngayon mag-isa na lang ako. Kaya paano? Paano ako mabubuhay ng wala siya? Nasa plano ko na dito na for good dahil naka-graduate na ako. Pero paano ako magsisimula? Paano? Umiyak ako ng umiyak hanggang sa nakatulog ako. Nagising ako sa isang silid. Pero ganun pa rin wala pa ring tigil sa pagpatak ang mga luha ko. Dahil wala naman akong hinihintay na kamag-anak ay mas mina-buti ko na ipalibing kaagad si daddy. Dahil habang tumatagal na nakikita ko siya ay mas lalo kong hindi natatanggap na wala na siya sa buhay ko. Masakit pero kailangan kong tanggapin. Na hindi ko na siya makakasama pa. At nandito ako ngayon nakatayo sa harap ng puntod niya. “Daddy, lagi mo akong gagabayan. Mahal na mahal kita, hiling ko na magkita kayo ni mommy. At maging masaya kayo. Ipagpapatuloy ko ang buhay ko, dahil alam ko na ‘yon ang nais mo. Bye dad, always remember that I love you so much and I’m gonna miss you kayo mommy.” umiiyak na kausap ko sa puntod niya. Bago pa man bumuhos ang ulan ay nagpasya na akong umuwi sa bahay namin. Pagdating ko ay nakatanggap ako ng tawag na pupunta dito sa bahay si attorney. Umakyat muna ako sa silid ko para magpahinga. Sinabi ko na lang sa kasambahay namin na tawagin ako kapag dumating na si attorney. Hindi pa man pumipikit ang mga mata ko ay may kumakatok na sa pintuan ko at tinatawag na ako para bumaba. Inayos ko naman ang sarili ko bago ako bumaba. At habang pababa ako sa hagdanan namin ay natanaw ko na si attorney na nakaupo sa may sofa namin. “Good afternoon, Miss Rachel.” bati niya sa akin. “Good afternoon, attorney.” pormal na bati ko rin sa kanya. “I here dahil sa last will and testament ng daddy mo. Nakasaad rito na mapupunta sa charity ang fifty percent ng kayamanan niya. Mayroon siyang sampung charity at paghahati-hatian nila ang fifty percent. At ang kalahati ay mapupunta sa ‘yo. Pero sa ngayon ay ang ninong mo ang may hawak sa company niyo–” “Ninong?” naguguluhan na tanong ko sa kanya. “Oo ang ninong Adam mo. Ang matalik na kaibigan ng daddy mo. Nakasaad rin dito na sa bahay ka na ng ninong mo titira.” sagot niya sa akin. “Wait lang attorney. Bakit naman ako doon papa-tirahin ni daddy? At isa pa, hindi ko kilala ang Ninong Adam na sinasabi mo,” naguguluhan talaga ako sa mga nais ni daddy. “Makikilala mo siya. Wala kang magagawa dahil ‘yon ang kagustuhan ng daddy mo. Don’t worry dahil hindi ka ipagkaka-tiwala ng daddy mo sa masamang tao. Katunayan ay Gobernador siya sa lugar natin.” sabi pa sa akin ni attorney. “Governor?” “Oo, iha.” nakangiti na sagot sa akin ni attorney. Siguro ay matanda na ito. Kaya iisipin ko na lang na magkakaroon na ako ng bagong daddy. Hindi naman siguro ako ipapahamak ng ninong ko. At alam ko na may dahilan ang daddy ko kung bakit niya ako ipagkaka-tiwala sa kaibigan niya. “Bukas ay ihahatid kana sa bahay nila Gov.” sabi sa akin ni attorney. “Bukas na po kaagad?” tanong ko sa kanya. “Oo, dahil may mahalaga akong gagawin at mawawala ako dito sa Pilipinas ng ilang buwan. Nangako ako sa daddy mo na ako na mismo ang maghahatid sa ‘yo sa ninong mo. At hindi ako aalis na hindi ko nasisiguro na nasa maayos kang kalagayan.” sagot niya sa akin. “Okay po, attorney.” Hindi na ako komontra pa. Para saan at gagawin ko ‘yun? Ang magagawa ko na lang sa ngayon ay sumabay sa agos ng buhay. Sa ayaw o gusto ko ay kailangan ko ng makakasama. Lalo na sariwa pa ang sakit na nararamdaman ko. Kinabukasan ay bumiyahe kami papunta sa bahay ng ninong ko. Ang sabi sa akin ay governor ito. Kaya ang nasa isipan ko ay matanda at mukhang strict pero halos natulala na lang sa kinatatayuan ko ngayon dahil ang layo ng itsura niya sa naimagine ko kagabi. “Rachel, is that you?” nakangiti na tanong niya sa akin. “N–Ninong Adam,” mahina na sambit ko sa pangalan niya. Biglang uminit ang buo kong mukha dahil sa taglay niyang kakaisigan. “Ang gwapo niya at sobrang hot niya. Para lang siyang nasa 20’s na lalaki. Matangkad siya at tingin ko ay may abs rin siya. My God, sa dami ng mga lalaki na nakita ko ay ngayon lang ako lubos na humanga at sa ninong ko pa. Tumigil ka Rachel, ninong mo siya.” saway ko sa sarili ko dahil may kung ano na mga pumapasok sa isipan ko. “Ang laki mo na at dalaga kana talaga.” nakangiti pa rin na sabi niya sa akin. “Opo, sorry po kung hindi ko kayo matandaan.” nahihiya na sabi ko sa kanya. “It’s okay, from now on ay palagi mo na akong makikita kaya matatandaan mo na ako. Tara na sa loob, ihahatid na kita sa silid mo. Welcome to my house, Rachel. This is your new home now. Kaya ‘wag kang mahihiya, call me or tell me if you need anything.” nakangiti na sabi niya sa akin. “Thank you, ninong.” nakangiti rin na sabi ko sa kanya. Ngumiti lang siya at pumasok na sa loob ng bahay niya. Napabuga na lang ako ng hangin para mag-alis ng kaba sa dibdib ko. Pagpasok ko ay namangha ako sa ganda ng design ng bahay niya. Pero mas nakakamangha ang lalaking ito dahil kanina pa siya nakangiti sa akin na para bang hindi siya napapagod o nangangalay sa kakangiti niya. “Good luck, Rachel. Dahil magiging exciting ang bagong buhay mo dito sa bahay ng ninong mo.” kausap ko sa sarili ko. RACHEL “This is your room.” Sabi sa akin ni ninong. Pagpasok namin ay natuwa ako. Ang linis at ang ganda. Mas maganda pa sa room ko sa mansyon. Pink and blue color rin ang kulay ng room na ito. Just like my favorite color. Inalam kaya ni ninong o hinulaan niya? “Do you like it?” Tanong niya sa akin. “No, because I love it.” Sagot ko sa kanya at mabilis ko siyang niyakap. Tumikhim siya kaya napabitiw ako sa kanya. “Sorry po, ninong. Masaya lang po ako,” nahihiya na sabi ko sa kanya. “I’m happy that you like it.. Labas muna ako. Ipapatawag na lang kita kapag lunch na,” paalam niya sa akin. “Okay po, thank you Nino—” Hindi ko natuloy ang sasabihin ko dahil bigla na lang niya akong hinalikan sa noo. Ang bilis ng tibok ng puso ko na para bang lalabas na sa dibdib ko. Pero ang ninong ko ay mabilis na lumabas sa silid ko. Wala sa sarili na napahawak ako sa noo ko. Ewan ko ba pero para akong timang na panay ang ngiti. Na para bang ngayon pa lang may humalik sa noo ko. Habang nag-aayos ako ng mga gamit ko ay hindi maalis-alis sa labi ko ang ngiti ko. Pero kaagad ko rin na sinasaway ang sarili ko dahil baka malambing lang talaga ang ninong ko. Habang inaayos ko ang mga damit ko ay kumakanta pa ko. I love to sing kaya naman noong nasa Amerika ako ay I took a voice lessons. Kaya naman masasabi ko na hindi naman nakakahiya ang boses ko. I’m confident to sing and that’s also my dream to become a singer. “You have a lovely voice,” nagulat ako dahil may bigla na lang nagsalita sa likuran ko. “N–Ninong,” nauutal na sambit ko. “Nagulat ba kita? Sorry, Rachel. Masyado ka kasing focus sa pagkanta kaya hindi mo ako narinig. I knocked on the door before I entered.” sabi pa niya sa akin. “Nagulat lang po but it’s okay po. Sorry if I didn’t hear you po,” sabi ko sa kanya. “Malapit kana bang matapos. Kakain na tayo,” sabi niya sa akin. “Susunod na lang po ako, ninong. Tatapusin ko lang po ito,” sabi ko sa kanya. “Okay, hintayin kita sa baba.” sabi niya sa akin. “Thank you, ninong.” He smiled at me. Kaya naman para akong makakasakit sa puso. Sobrang bilis kasi ng tibok ng puso ko. Kahit ang tiyan ko ay parang may mga paru-paro. Oh my gosh! Mukha yatang type ko ang ninong ko. Pero hindi ito maaari. Eighteen years ang age gap namin at para ko na talaga siyang tatay. And besides sa kanya ako ipinagkatiwala ng daddy ko. Pero may asawa na kaya si ninong? Pero wala naman akong nakita kanina. Pero sa taglay niyang kakisigan at kagwapuhan ay hindi malabo na may kasintahan o asawa na siya. Binilisan ko na ang ginagawa ko para matapos na ako. Nakakahiya naman kung paghintayin ko siya ng matagal. Sa pagmamadali ko ay isinalpak ko na lang sa loob ng cabinet ang mga damit ko. Kaya ang ending ang gulo ng damitan ko. “Babalikan kita mamaya,” kausap ko sa magulo kong mga damit. Bago ako lumabas ay sinulay ko muna ang mahaba kong buhok. Naglagay rin ako ng liptint pero laight lang. Natural lang siyang tingnan sa labi ko. Huminga muna ako ng malalim bago ko binuksan ang pintuan para lumabas. Habang pababa ako ay binabati ako ng mga kasambahay ni ninong. Hinatid nila ako sa dining area. Pagpasok namin ay nakaupo na si ninong sa isang mahabang mesa. Hindi pa siya kumakain at halata na hinihintay niya ako. Kaya naman nakaramdam ako ng saya sa puso ko. Walang duda, sweet talaga ang ninong ko. “Sorry, ninong. Natagalan po ako,” kunwari na nahihiya na sabi ko sa kanya. “It's okay, umupo kana para makakain na tayo.” sabi niya sa akin. “Okay po,” sagot ko sa kanya. Umupo ako sa tabi niya. Ako na mismo ang naglagay ng pagkain niya sa plato niya. Tinatanong ko siya at sumasagot naman siya. “May dumi po ba ako sa face, ninong?” Tanong ko sa kanya dahil nakatingin siya sa akin. “Wala, naisip ko na kung buhay ang daddy mo ay tiyak akong masaya siya ngayon. Kahit na sa US ka lumaki ay pinay ka talaga. You're so caring and sweet, Rachel.” Sabi niya sa akin. “Nasanay lang po siguro ako.” “Do you have a boyfriend?” Tanong niya sa akin. “Wala po, manliligaw lang po.” Sagot ko sa kanya. “You like him?” Tanong niya sa akin. “I like him po, kasi mabait po siya.” Sagot ko sa kanya. “May balak kang sagutin siya?” “I don't know pa po. Malay po natin.” Sagot ko sa kanya. “Kain ka lang may gagawin pa ako.” Paalam niya bigla sa akin. “Kaunti pa lang po ang bawas sa pagkain niyo. Busog na po ba kayo?” Tanong ko sa kanya. “Oo, busog pa ako.” Sagot niya sa akin. “Okay po.” Lumabas na siya dito sa dining area at naiwan na lang ako na mag-isa. Bigla akong nakaramdam ng lungkot pero okay lang alam ko naman na busy siya. Wala siguro siyang pasok sa kapitolyo. Kasi narito lang siya sa bahay. “Manang, ano po ang gustong coffee ni ninong? Black po ba o with cream?” tanong ko kay Manang. “Black, iha.” sagot niya. “Salamat po, pero saan po banda ang office niya dito?” tanong ko sa kanya. “Ang office niya ay sa silid niya mismo. Katabi ng silid mo ang nasa kaliwa.” nakangiti na sagot niya sa akin. “Salamat po,” nakangiti na sabi ko sa kanya. “Alam mo nakakatuwa ka, iha. Kahit na lumaki ka sa Amerika ay matatas kang magsalita ng tagalog.” sabi niya sa akin. “Opo, hindi ko po talaga makakalimutan ang wika natin. Nasanay rin po ako noong kasama ko pa si yaya. At kahit na namatay na siya ay talagang sinanay ko ang sarili ko na matuto pa. Dahil gusto ko na sa pag-uwi ko dito ay hindi ako mahirapan.” sagot ko sa kanya. “Oo tama ka, mabuti rin talaga na marunong kang magtagalog.” nakangiti na sabi niya sa akin. “Opo,” nakangiti na sabi ko kay manang habang nagtitimpla ng kape ni ninong. Nang matapos na ako ay kaagad akong umakyat sa taas para dalhin ang kape niya. Kumatok ako ng tatlong beses pero walang sumasagot. Sinubukan kong buksan at hindi naman naka-lock kaya naman pumasok na ako. “Ninong,” tawag ko sa kanya. Walang sumasagot kaya naman ibinaba ko na sa table niya ang coffee dahil mainit. Pinagmasdan ko ang silid niya. Gray and black ang theme at talagang napaka-manly ng ambiance. Pero napalingon ako bigla dahil may narinig akong kalabog. Halos takasan ako ng dugo sa mukha nang makita ko ang ninong ko. Ang ninong ko na tanging towel lang ang mayroon sa katawan niya. Napalunok ako at napatingin sa malaking bukol na nasa harapan niya. “Sorry po,” sabi ko at mabilis akong tumakbo palabas. Dumiretso ako sa room ko at pagkasara ko pa lang nang pinto ay napasandal ako. Ang laki. Hindi naman bago sa akin na makakita ng katawan ng lalaki. Katawan pa lang nang ninong ko ay ulam na. Bakit parang nagiging exciting dito? Parang sarap akitin ni ninong.. Natatawa na saad ko sa sarili pero kaagad ko namang sinabunutan ang buhok ko dahil kung anu-ano ang naiisip kong kalokohan. “18 years age gap, I think it's not that bad.” RACHEL “Manang, umalis po ba si ninong?” tanong ko kay manang dahil pumunta ako sa room niya pero naka-lock ito. “Oo may pinuntahan lang, iha. May kailangan ka ba?” “Wala naman po, pero magpapaalam po sana ako.” nakangiti na sagot ko sa kanya. “Sa tingin ko ay umuwi ‘yun sa bahay ng parents niya.” “Puwede po ba akong umalis? May bibilhin lang po ako sa labas.” paalam ko kay manang. “Tawagan mo ang ninong mo sa kanya ka magpaalam.” sagot niya sa akin. “Wala po akong number niya.” “Ito, iha paki-hanap na lang ng numero niya. Gov ang pangalan niya diyan sa selpon ko.” saad sa akin ni manang. “Thank you po, manang.” pasasalamat ko sa kanya nang makuha ko na ang number ni ninong. Nang pumasok na si manang sa kusina ay sinusubukan kong tawagan si ninong pero hindi naman niya ako sinasagot. Kaya naman lumabas na ako sa bahay. Nagbook na lang ako ng masasakyan papunta sa mall. Gusto ko kasing bumili ng mga art materials. Gusto ko na may pagkaabalahan ako habang nasa bahay ako ninong. Hindi ko alam kung hanggang kailan ako titira sa bahay niya. Kaya habang nasa poder niya ako ay gagawin ko pa rin ang mga gusto ko. Habang nasa biyahe ay nakikinig ng balita ang driver. At ang balita ay tungkol sa mga magagandang programa na ginagawa ni Ninong Gov. “Kuya, kumusta po ang Governor dito?” tanong ko sa kanya. “Si Gov Adam, mabuti at may malasakit siya. Alam mo ba na marami ang walang bilib sa kanya dahil ang bata pa raw niya. Pero alam mo kahit na bata pa siya ay marami na siyang magagandang programa. Ang gusto ko pa sa kanya dahil maagap siya. Mabilis siya sa lahat ng mga ginagawa niya. Marami siyang natutulungan na mga mahihirap lalo na ang mga estudyante sa kolehiyo. At isa ang anak ko sa mga ma-swerte na nakatanggap ng scholarship.” masaya na sagot niya sa akin. “Ang galing naman po niya,” nakangiti na sabi ko. “Hindi mo ba siya kilala, iha?” tanong niya sa akin. “Ngayon ko pa lang po siya nakilala. Galing ho kasi ako sa Amerika,” nakangiti na sagot ko sa kanya. “Kaya pala hindi mo alam ang mga magaganda niyang ginawa. Sikat siya, lalo na sa mga babae lalo na nalaman nila na single na ito ngayon.” Sabi sa akin ng driver. “Gwapo po kaya sikat sa mga babae.” natatawa na sabi ko. “Sinabi mo pa, iha.” natatawa rin na sabi niya sa akin. Sa wakas ay nakarating rin ako sa mall. Nagbayad ako at hindi ko na kinuha ang sukli ko kay manong. Masaya ako dahil maingat naman siya sa pagmamaneho at hindi ako nabored habang nasa biyahe kahit na sobrang traffic. Habang nag-iikot ako ay napatingin ako sa isang clothing line. Napangiti ako dahil si Ninong ang model nila. Ang gwapo niya lalo at nakangiti pa siya. Maliban pala sa pagiging governor ay modelo rin pala siya. Uminit ang buo kong mukha dahil nakita ko ang abs niya sa poster kaya naman bumalik sa alaala ko ang nangyari kanina. Pinaypayan ko ang sarili ko dahil biglang uminit ang pakiramdam ko sa malaking bukol na nakita ko kanina. Ibang-iba talaga kapag sa personal. Kung yummy siya sa larawan dito sa mall ay mas yummy siya sa personal. Kaysa magmukha akong ewan dito sa harap ng larawan niya ay pumasok na ako sa bilihan ng mga art materials. Dahil nalibang ako sa pagpili ng mga kailangan ko ay hindi ko na namalayan ang oras. Kaya naman nagmamadali na ako. Pero medyo naiinis pa ako dahil nahihirapan akong sumakay. Alas otso na at wala na akong choice kundi tawagan ulit si ninong. “Hello, who’s this?” he asked me with his manly voice. “Hello po, Ninon—” “Where are you?!” sigaw niya bigla sa akin. “Nasa mall po—” “Stay there at huwag kang aalis. Susunduin kita,” sabi niya sa akin at ibinaba na niya ang tawag. Mukhang galit yata siya sa akin. Pero tumawag naman ako kanina. Siya lang itong hindi sumasagot. Kaysa mas lumala ang galit niya sa akin ay hinintay ko na lang siya dito sa labas ng mall. Halos isang oras rin akong naghihintay sa kanya. Marami na nga ang nag-alok sa akin na taxi. Natataranta ako dahil bigla na lang siyang lumabas sa sasakyan niya. Ni hindi man lang niya naisip na takpan ang sarili niya. Baka kasi mamaya ay ma-issue pa siya. “I’m sorry po, Ninong.” nilakasan ko ang boses ko para marinig nila na ninong ko siya. Narinig ko naman na nagbulungan ang mga tao sa paligid. Hindi nagsalita si ninong. Kinuha niya ang mga hawak ko at nilagay niya sa backseat. Halata na naiinis siya, hindi man lang kasi siya ngumingiti. “Ano ka ba, Rachel? Bakit naman siya ngingiti eh galit nga siya?” saad ko sa sarili ko. Pumasok ako sa front seat. At hinintay ko siya na pumasok dito sa loob ng kotse. “Ninong, I’m sorry po.” sabi ko sa kanya. “Hindi ka nagpaalam.” malamig na sabi niya sa akin. “Tinatawagan po kita kanina pero hindi ka po sumasagot.” nakayuko na sabi ko sa kanya. “Hindi ako sumasagot basta-basta ng mga tumatawag sa akin, Rachel. Puwede mo akong i–text pero hindi mo ginawa.” naiinis na sabi niya sa akin. “Sorry po, hindi na po mauulit.” “Hindi na talaga mauulit.” suplado na sabi niya sa akin. Hindi na lang ako nagsalita dahil baka lalong magalit pa sa akin. Ramdam ko ang galit niya sa akin kahit hindi niya sabihin. Aminado naman ako na may mali ako. Kaya hindi ko siya masisisi kung galit siya sa akin.Habang nasa biyahe kami ay naging tahimik kaming dalawa. Hanggang sa bumibigat ang talukap ng mga mata ko. Gusto ko matulog pero pilit kong pinipigilan. Hanggang sa nakarating na kami sa bahay niya. “Ninong, mauna na po kayo. Kaya ko na po ito, magpahinga na po kayo. Alam ko po na pagod na kayo.” sabi ko sa kanya at kinuha ko ang mga binili ko. Hindi siya nagsasalita at siya na mismo ang nagbitbit ng mga pinamili ko. Nauna na rin siyang pumasok sa loob ng bahay hanggang sa makarating kami sa loob ng silid ko. “Thank you po, Ninong and sorry po.” sabi ko sa kanya. “Hangga’t nasa pamamahay kita ay sagot kita. Simula ngayon ay hindi ka lalabas na hindi mo ako kasama.” seryoso na sabi niya sa akin. “Kahit po ba pumunta ako sa bar ay sasama ka po?” tanong ko sa kanya. “At bakit ka pupunta doon?” nakakunot ang noo na tanong niya sa akin. “Kasi dumating ang kaibigan ko galing US. Niyaya po niya ako na maghangout sa friday.” sabi ko sa kanya. “Hindi ka pupunta doon.” “Pero, ninong. Kaibigan ko po ‘yun at nakakahiya po kapag hindi ako pumunt—” “My decision is final, Rachel. Hindi ka pupunta doon.” sabi niya sa akin at mabilis na lumabas sa silid ko. “Ano ba ang dapat kung gawin para payagan niya ako? Hindi puwede ang ganito, hindi niya ako puwedeng kontrolin. Kailangan ko pa rin na maging normal. He’s just my ninong,” saad ko sa sarili ko. “Oo ninong mo pero nakalimutan mo na ba na sa kanya ka ipinagkatiwala ng daddy mo.” paalala sa akin ng kontrabida kong utak. “Alam ko, pero kailangan kong pumunta doon. Hindi ako puwedeng maging buro dito sa bahay niya.” kausap ko sa sarili ko. “Arghhhh!” sigaw ko dahil bigla na lang akong na-stress. Pero laking gulat ko dahil biglang bumukas ang pinto ng silid ko at pumasok si ninong. “May problema ba?” tanong niya sa akin. Narinig niya yata ang sigaw ko. Nakapambahay na siya ngayon at mukhang nagmamadali pa. “What if akitin ko na lang kaya siya? Baka sakaling hindi na niya ako paghigpitan.” nakatingin ako sa kanya at pinagmamasdan ko ng mabuti ang gwapo niyang mukha. “Anong klaseng tingin ‘yan?” tanong niya sa akin. “Po? Anong tingin po, ninong?” mapang-akit na tanong ko sa kanya pero dapat shy type pa rin ang kilos ko. Mahina na bulong niya pero narinig ko pa rin siya. “Ninong, you can come with me if you want.” nakangiti na sabi ko sa kanya. “Come?” nakakunot na naman ang noo na tanong niya sa akin. “Hindi niyo po ba alam ang come? Ano po bang come ang alam niyo?” nakangisi na tanong ko sa kanya kaya nakita kong napalunok siya. RACHEL “Ninong, okay lang po ba kayo?” tanong ko sa kanya dahil nakatulala na lang siya sa akin. Nabigla siguro sa tanong ko sa kanya. “Matulog kana,” seryoso na sabi niya sa akin. “Pinapayagan niyo na po ba ako?” nakangiti na tanong ko sa kanya. “Hindi pa rin,” sagot niya sa akin. “Ninong, hindi na ako bata para paghigpitan niyo po ako.” sabi ko sa kanya na may halong inis. “Nasa bahay kita at ako pa rin ang masusunod. You’re my responsibility, Rachel.” Sabi niya sa akin. “Binibigyan mo ako ng dahilan, Ninong.” Sabi ko sa kanya. “Kung ano man ang iniisip mo ay ’wag mong ituloy pa.” Sabi niya sa akin. “Uy si ninong may iniisip.” natatawa na sabi ko sa kanya. “Matulog kana,” sabi niya sa akin at mabilis siyang lumabas. Mabilis ko siyang sinundan. Akmang papasok na sana siya sa silid niya pero mas nauna pa ako sa kanya. Wala naman akong balak na ilantad ng tunay kong personality pero pinipilit niya ako. “What the?!” gulat na gulat siya dahil hindi niya inaasahan na susundan ko siya. “Ang lamig sa room ko, ninong. Puwede ba na dito na lang muna ako? Gusto ko kasing magpainit,” nakangisi na tanong ko sa kanya. “What do you think you’re doing?” tiim bagang na tanong niya sa akin. “I’ll do anything para lang payagan mo ako.” sagot ko sa kanya. Gusto ko lang naman siyang asarin. “Okay fine, do whatever you want.” stress na ang gwapo niyang mukha. “Really? Pinapayagan niyo na po ba ako?” tanong ko sa kanya. “Leave,” malamig na sabi niya. “Anong leave?” “Leave my room now and let’s talk about it tomorrow.” aniya sa akin. “Kapag ako hindi mo pinayagan ay tatakas ako.” pagbabanta ko sa kanya. “Don’t you dare, Rachel.” mariin na sabi niya. “I dare you, ninong. Good night,” malambing na sabi ko at tumingkayad ako para halikan siya sa gilid ng labi niya. Mabilis akong lumabas sa silid niya at pumasok na ako sa room ko. Padapa akong humiga sa kama ko. Hindi ko mapigilan ang sarili ko na hindi ngumiti kapag naaalala ko ang gwapong mukha ni ninong. Mukha kasi siyang may allergy sa mga babae. Kinikilig ako kapag naalala ko ang paghalik ko sa kanya. “Ano kaya ang lasa kapag sa labi ko na siya hinalikan?” loka-loka na tanong ko sa sarili ko. Sarap pala niya este sarap pala niyang asarin. Kinuha ko ang phone ko at nagbukas ako ng social media ko. Hinanap ko ang account ni ninong. Ohhh.. He's really famous here dahil mayroon siyang twenty million followers. I took a screenshot of his sexy photo and I saved it. Habang nakahiga ako ay pinagmamasdan ko ang larawan niya ay mas lalo ko tuloy gusto na makilala siya. Gusto kong malaman kung ano ang mayroon sa isang Adam Sebastian Dela Vega. Bakit ba sobrang hot niya? I also followed him para naman makita niya ang account ko. Alam ko na papagalitan ako ni daddy kung sakaling buhay pa siya. Sigurado rin ako na hindi siya papayag na mapunta ako dito dahil alam ko na aalagaan niya ako. Ang saya na naramdaman ko ay bigla na lang napalitan ng lungkot. I missed him so much. Sana pala hindi na ako nagtagal sa Amerika. Sana dito na lang ako nagstay para sana na kasama ko siya ng matagal. Puno ng pagsisisi ang puso ko. Marami akong what if’s. What if umuwi ako ng maaga? What if noon pa lang ay sinamahan ko na siya? Masyado ko lang kasing iniisip ang sarili ko. Hindi ko man lang naisip na malungkot ang daddy ko dahil mag-isa lang siya dito. Hinayaan ko ang sarili ko na umiyak ng umiyak hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Narinig ko ang alarm ko kaya naman bumangon na ako. It’s six in the morning. Hindi na ako nagpalit ng damit at ang nighties ko pa rin ang suot ko. Bumaba ako sa kusina dahil balak kong ipagluto ng breakfast si ninong. “Good morning po, manang.” masigla na bati ko sa kanya. “Good morning, iha.” nakangiti rin na bati sa akin ni manang. “Manang, okay lang po ba na tumulong ako?” tanong ko sa kanya. “Naku, iha kaya ko na ito.” sagot niya sa akin. “Manang, alam ko po na inaantok pa po kayo. Ako na po ang magluluto ng breakfast natin. Don’t worry po dahil safe ang kusina niyo. Hindi ko ho susunugin ang kusina.” pabiro na sabi ko. “Sige, iha ikaw ang bahala. Gusto mo yatang bumawi sa ninong mo dahil pinagalitan ka kagabi.” natatawa na sabi niya sa akin. “Opo, para naman hindi na po kumunot ang noo niya. Baka lalo pong tumanda, kapag laging stress.” pabiro na sabi ko. “Ikaw talagang bata ka, natutuwa talaga ako sa mga sinasabi mo. Ang galing mong managalog natatawa na sabi niya sa akin. “Para po magkaintindihan tayo,” natatawa na sabi ko sa kanya. “Sige na, magluto ka na at ako’y iidlip na muna.” Saad niya sa akin. “Opo, sige po. Thank you po, Manang.” Nang makalabas na siya ay kaagad akong kumilos. Nagsimula na akong magluto ng fried rice. Nagsaing na rin ako at nag prito ng mga ulam namin. “Ang bango ng niluluto mo ngayon man–” Napalingon ako dahil narinig ko ang boses ni ninong. Nakita ko na natigilan siya nang makita ako. “Good morning po, ninong.” lumapit ako sa kanya at hinalikan ko siya sa pisngi. “Gusto niyo po ba ng coffee, ninong?” malambing na tanong ko sa kanya. “Where’s manang?” tanong niya sa akin. “Sa room niya, nagpahinga po muna siya. Gusto niyo po ba ng coffee?” “No, thanks.” sagot niya sa akin na ikinalungkot ko. “Upo na po kayo at kakain na po tayo.” masaya na sabi ko sa kanya. “Kung ginagawa mo ito para payagan kita sa nightout mo ay ‘wag ka ng umasa pa. Hindi kita papayagan.” sabi niya sa akin. “Okay po, no problem.” sabi ko sa kanya. “Good morning po, kuyang pogi.” nakangiti na bati ko sa driver ni ninong na kakarating lang. “Good morning, sexy.” nakangiti na bati niya sa akin. “Gusto mo po ba ng coffee?” tanong ko sa kanya. “Ipagtitimpla mo ba ako, sexy?” “Opo, black or with cream?” “Black na lang po,” nakangiti pa rin na sagot niya sa akin. Ginawan ko siya ng coffee at kinuha naman niya ito. “Kain kana po, ako po ang nagluto ng breakfast.” “Wow, mukhang masarap.” “Opo, kuya. Kasing sarap po ng nagluto.” pabiro na sagot ko pero bigla na lang siyang napaso ng kape. “Okay lang po ba kayo?” nag-aalala na tanong ko sa kanya. “Okay lang ako, sexy.” sagot niya sa akin. “Sorry, kuya. Nagbibiro lang po ako,” pabulong na sabi ko sa kanya. “Okay lang.” natatawa rin na sabi niya. “Sige po, akyat na po ako ninong. Matutulog po ulit ako dahil inaantok pa po ako.” paalam ko sa kanila. “What about my coffee?” tanong bigla sa akin ni ninong. “Sabi mo po ayaw mo.” sagot ko sa kanya at lumabas na ako sa kusina. Narinig ko ang malakas na tawa ni kuyang driver. Ang arte kasi gusto naman pala. Pero hindi ko pa rin siya ipinagtimpla. Umakyat na ako sa room ko. Hindi naman talaga ako inaantok palusot ko lang ‘yun. Dahil hindi pa ako naliligo kanina ay ngayon ako pumasok sa banyo. I took a shower para naman tuluyan akong magising. “What the—” Nagulat ako dahil paglabas ko sa banyo ay nakaupo ang ninong ko sa kama ko. Napakapit tuloy ako sa towel ko. Nakatingin lang siya sa akin. Medyo naiinis ako dahil parang wala man lang akong epekto sa kanya. “May kailangan ka ba, ninong?” tanong ko sa kanya. “In my house, I have rules and you need to obey me.” seryoso na sabi niya sa akin. “Alam ko po and you sounds like my dad,” naiinis na sabi ko sa kanya. “Starting today, you need to wear decent clothes. Stop wearing revealing clothes lalo na kapag may mga lalaki.” sabi niya sa akin. “Ninong, let me remind you. Ang init po sa Pilipinas kaya naman puwede akong magsuot ng damit na gusto ko. And I’m comfortable wearing sexy dresses. I grew up in a liberated country. So, don’t expect na magiging maria clara ako.” sabi ko sa kanya. “Bakit ba ang tigas ng ulo mo?” tanong niya sa akin. “Kasing tigas po ba ng….. Nevermind po,” nakangisi na sabi ko sa kanya. “Rachel, seryosohin mo naman ako—” “I’m serious, ninong.” nakangiti na sabi ko sa kanya. “I need to go now. Wala akong makuha na matinong sagot sa ‘yo. Basta huwag kang lalabas ng bahay na para bang kulang ka sa tela. Wala kana sa Amerika.” paalala niya sa akin. “Ninong, wait.” pigil ko sa kanya. “What?” naiinis na tanong niya sa akin. ADAM SEBASTIAN POV “Hello, Rick. Bakit ka napatawag?” tanong ko sa kaibigan kong abogado. “Hello, bro. Ipapaalala ko lang sa ‘yo na ngayon ko ihahatid ang inaanak mo.” sagot niya sa akin. “Kailangan ba talaga na sa akin siya tumira? Hindi ba puwede sa bahay nila? Magpapadala na lang ako ng makakasama niya.” tanong ko sa kanya. “Nakalimutan mo na ba ang kahilingan ng kaibigan mo? Sige ka, ikaw rin kapag ikaw minulto nun.” natatawa pa na sabi niya sa akin. “Walang multo hindi sila totoo.” sabi ko sa kanya. “Totoo sila at ang kaibigan mo ang magpapatunay sa yo.” “Okay fine,” pagpayag ko para matapos na kami. Dahil kahit naman tumutol ako ay alam ko na ihahatid pa rin niya sa akin ang inaanak ko. Medyo kabado ako pero napapatanong na lang rin ako sa sarili ko kung bakit ba ako kinakabahan? Walang dahilan para kabahan ako and besides inaanak ko naman siya. Kaya obligasyon ko rin na tumayo bilang pangalawa niyang magulang niya. Lalo na ngayon na wala na ang matalik kong kaibigan. Kakabalik ko lang kagabi galing sa ibang bansa kaya hindi na ako umabot sa libing niya. At nang malaman ko na ganito ay hindi ako makapaniwala na sa akin niya ito iiwan. Na ako ang mag-aalaga sa anak niya. “Gov, dumating na po si attorney.” sabi sa akin ng kasambahay ko. “Sige, salamat. Susunod na ako,” sabi ko sa kanya at mabilis akong bumaba para salubungin sila. “Rachel, is that you?” nakangiti na tanong ko sa isang magandang dalaga. I was amazed by her beauty. Hindi ko aakalain na ang sanggol na noon ay kinarga ko ay ganito na ngayon kaganda at dalaga na. Sobrang amo ng mukha niya at ang kinis ng balat niya. Hindi siya sumagot at nakatingin lang sa akin. Mukhang kinikilala pa niya ako. “Ang laki mo na at dalaga kana talaga.” sabi ko pa sa kanya. At pilit ko na inaayos ang sarili ko dahil kinakabahan ako. Bigla akong hindi mapakali sa tingin na ipinupukol niya sa akin. Buong buhay ko ay ngayon lang ako kinabahan ng ganito. Kakaiba kasi ang nakikita ko sa mga mata niya. Kapag tinititigan ay lalo siyang gumaganda sa paningin ko. May kakaiba akong init na nararamdaman kapag nakikita ko siya. Alam kong mali kaya sinasaway ko na agad ang sarili ko. Hindi ko nga siya kilala dahil may kapilyahan rin pala itong taglay. Alam ko na sinusubukan niya akong akitin para lang payagan ko siya. Pero buo na ang pasya ko. Hindi ko siya hahayaan na lumabas sa gabi. Lalo na umalis siya na hindi man lang nagpapaalam sa akin. She’s just twenty years old at kargo de konsensya ko kapag may nangyari sa kanyang masama. Ako na ngayon ang tumatayo niyang tatay kahit na may ibang tumatayo sa akin kapag nasa malapit siya. At ngayon ay nakatayo siya sa kaharapan ko na tanging towel lang ang nakatakip sa katawan niya. Pumasok ako dito para sana kausapin siya ng maayos. “What the, Rachel?!” sigaw ko sa kanya dahil bigla na lang niyang inalis ang towel sa katawan niya. Kaya kitang-kita ko ang katawan. Tumalikod ako kaagad. Nakailang lunok na ako dahil nanunuyo ang lalamunan ko. Talaga dahil delikado ako sa batang ito. Nauuhaw ako at umiinit ang katawan ko. “May experience ka na ba, ninong? Gusto mo ba na ako na ang maging first mo?” natatawa na tanong niya sa akin. “Rachel,” I warned her. “Why, ninong? Willing akong turuan ka.” sabi pa niya sa akin. “Magbihis ka na at matulog na.” kalmado na sabi ko sa kanya at humakbang na ako para lumabas. “Hindi mo ba nagustuhan ang nakita mo? Maganda naman ang katawan ko diba? Pangit ba ako? Ayaw mo ba?” sunod-sunod na tanong niya sa akin. Hindi ko na siya pinansin dahil gusto ko ng lumabas sa lugar na ito. Dahil kung hindi pa ngayon ay baka may magawa ako na hindi maganda at labag sa loob ko. Lalaki pa rin ako at baka bigla ko na lang siyang sunggaban. Palabas na ako sa pinto pero bigla na lang niya akong hinila at nagulat ako dahil bigla na lang lumapat sa labi ko ang malambot niya na labi. “Have a nice day, ninong.” sabi niya sa akin sabay tulak palabas sa may pintuan. Narinig ko na lang ang mabilis na pagsara ng pinto niya. Para akong nawala sa sarili ko dahil natulala ako ng ilang segundo. Iniisip ko kung totoo ba na hinalikan niya ako o imahinasyon ko lang. “Gov, aalis na po ba tayo?” tanong sa akin ng driver ko. “Wait lang!” sagot ko sa kanya at mabilis akong pumasok sa room ko. Hindi ako puwedeng lumabas na ganito. Dahil bakat na bakat na tinitigasan ako. Naligo tuloy ulit ako dahil sa pasaway na bata na ‘yon. “Pigilan mo ang sarili mo, Adam. Dahil inaanak mo siya, hindi puwede ang nasa isipan mo.” kausap ko sa sarili ko at mabilis kong tinapos ang paliligo ko. Tinuyo ko ang buhok ko bago ako bumaba. Nakita ko siya na nakaupo sa may couch at nakangiti sa akin. “Bye, ninong. Ingat po.” sabi niya sa akin. Hindi ko siya pinansin at mabilis akong sumakay sa kotse para pumasok na sa kapitolyo. Sa dami ng trabaho ko ngayon ay hindi puwede na hindi ako pumasok. Iiwan ko muna sa bahay ang problema ko sa inaanak ko. Dahil kailangan kong gawin ang trabaho ko bilang gobernador ng lalawigan na ito. Hindi ko nais na biguin ang mga tao na nagtiwala sa akin. Kaya naman ginagawa ko ng maayos at ginagamit ko sa tama ang posisyon na mayroon ako. “Gov, mukhang malalim ang iniisip mo?” tanong sa akin Vin. “Ang inaanak ko kasi,” sagot ko sa kanya. “Ang maganda mong inaanak, Gov. Type mo ba?” natatawa na tanong niya sa akin. “Hindi,” sagot ko sa kanya. “Hahaha, bakit naman hindi? Ang sexy kaya niya.” “Para ko na siyang anak,” sagot ko sa kanya. “Parang anak? Na pwede mo rin anakan?” “Shut up. Bente anyos lang ang tinutukoy mo.” saway ko sa kanya kahit na alam ko naman na nagbibiro lang siya. “Batang-bata at fresh.” natatawa na sabi niya kaya sinamaan ko siya ng tingin. Driver/bodyguard ko si Vin kaya naman normal lang sa amin ang ganitong usapan. Alam niya ang lahat ng mga ginagawa ko. Pero ang siraulo binibiro na naman niya ako at sa inaanak ko pa talaga. “Ah!” sigaw ko bigla dahil naalala ko na naman ang maganda niyang katawan. Bigla na lang akong natakam. “Uyy, nagbibiro lang ako. Baka magalit ka, huwag mong baonan ng bala ang ulo ko.” natatawa na sabi niya sa akin. “Kapag hindi ka pa manahimik ay talagang sa ‘yo ko ibabaon itong bala ng baril ko.” seryoso na sabi ko sa kanya. Tumikhim siya at bumalik sa pagiging seryosong driver. Lihim naman akong ngumiti dahil takot rin pala sa akin. Pilit kong inaalis sa isipan ko ang inaanak ko pero ang hirap talaga. Kaya naman ng nakarating na kami sa kapitolyo ay mabilis akong bumaba sa sasakyan at pumasok na sa loob. “Good morning, Gov.” bati nila sa akin pero hindi ko sila pinansin dahil nagmamadali na ako. lang araw pa lang ako dito pero ginigising talaga ng ninong ko ang nagtatago sa loob ko. Ang kalandian na taglay ko. Mabilis akong nagbihis at bumaba dahil balak ko pa siyang asarin. At tama nga ako dahil mukhang bagong ligo ulit siya. Hindi niya ako pinansin kaya naman narinig kong tumawa ang driver niya. Nang makaalis na sila ay umakyat ulit ako sa room ko. Iniisip ko kung ano ba ang gagawin ko sa araw na ito. Kaya naman napangiti na lang ako dahil sa biglang pumasok sa isipan ko. Kaya naman nag-apply ako ng light make-up. Suot ang jeans at isang fitted na shirt ay nakangiti akong nakaharap sa salamin. Wala naman akong ginagawa dito sa bahay niya kaya pupuntahan ko na lang siya sa Capitol. Puwede ko siyang ipagtimpla ng kape kung gusto niya. Puwede ko rin naman siya i-massage kapag pagod na siya. “Manang, pupuntahan ko lang po si ninong sa Capitol.” paalam ko kay manang.. “Sige, iha. Ingat ka,” nakangiti na sabi niya sa akin. Nagtaxi na lang ako dahil hindi naman ako puwedeng magdrive dito. Baka magalit pa ang ninong ko sa akin. Nang makarating ako sa Capitol ay napansin ko na nakatingin sa akin ang mga tao. Siguro ay gandang-ganda sila sa akin. Tama naman sila maganda talaga ako dahil manang-mana ako sa mommy ko. “Kuya, saan po banda ang office ni Gov?” tanong ko sa guard dito sa entrance. “Sa 3rd floor po, Ma’am. May appointment po ba kayo?” tanong niya sa akin. “Wala po eh,” sagot ko sa kanya. “Pasensya na po kayo, pero kailangan po na magpa-appointment ka. Hindi po kayo puwedeng pumunta sa kanya ng walk-in lang kayo.” saad niya sa akin. “Puwede mo po ba siyang tawagan? Pakisabi po narito ang inaanak niya—” “Miss Sexy,” tawag sa akin ng driver ni ninong. “Kuya, gusto ko po pumunta kay ninong.” sabi ko sa kanya. “Kilala mo siya, boss?” tanong nang guard kay kuyang driver. “Oo, inaanak siya ni Gov. Kaya papasukin niyo siya lagi.” sabi niya sa mga ito. “Noted, boss.” “Sasamahan na kita sa taas, Miss Sexy.” aniya sa akin. “Kuya, ako na lang po. Mukhang may gagawin ka pa. Kaya ko na po basta sa 3rd floor ang office niya.” nakangiti na sabi ko sa kanya. “Sige, Miss Sexy.” nakangiti na sabi niya sa akin. Naglakad naman ako papunta sa elevator. May mga kasabay ako at lahat sila nakangiti sa akin. Habang palabas ako ay narinig ko pa ang bulungan nila. Mabango raw ako at maganda. Mukha raw akong jowa ni ninong. Nang makita ko ang pinto na may pangalan niya ay natuwa ako. “OFFICE OF THE GOVERNOR, ADAM SEBASTIAN DELA VEGA.” Hindi na ako kumatok at diretsong pasok na ako sa loob. “What the?!” gulat na gulat na bulalas ko at mabilis kong sinara ang pinto. “What the, Rachel?!” sigaw niya sa akin. “Don’t mind me, guys. Just continue,” sabi ko sa kanila at umupo ako sa may sofa. Na para bang balewala sa akin ang nakita ko. “Leave,” biglang sabi ni ninong. “Ako ba, ninong?” tanong ko sa kanya. “Leave now,” ulit pa niya habang inaayos ang sinturon niya. “Okay,” sabi ko at akmang tatayo na ako dito sa may couch.. “Not you, Rachel.” sabi ni ninong. “Baka hindi pa kayo tapos, ninong. Puwede niyo naman tapusin.” sabi ko sa kanya. Narinig ko ang pagsara ng pintuan kaya naman tumingin ako kay ninong na ngayon ay pulang-pula na ang buo niyang mukha. Lumabas na kasi ang babae niya. Sa tingin ko ay secretary niya ito. At habang nakatingin ako sa kanya ay mukhang galit yata siya sa akin. Hindi pa yata siya nilabasan o baka malapit na at maudlot lang. “Why are you here?” tanong niya sa akin. “Bored ako sa bahay mo kaya pumunta ako dito.” sagot ko sa kanya. “Sinabi ko ba na umalis ka sa bahay?” naiinis na tanong ko sa kanya. “Wala kang sinabing bawal akong pumunta dito. Dito lang naman ako pumunta. Are you mad at me?” tanong ko sa kanya. “Ano sa tingin mo?” tanong niya sa akin. “Sorry kung na bitin ka, ninong. Hindi ko naman alam na may subuan pala na nangyayari dito. Masakit ba ang puson mo, ninong?” tanong ko sa kanya. “Umuwi kana sa bahay. Ipapahatid na kita,” sabi niya sa akin at naglakad papunta sa table niya. Kinuha niya ang phone niya at may tatawagan siya. “Ninong, ayaw mo ba sa akin?” tanong ko sa kanya. “Walang magiging problema kung susunod ka sa akin, Rachel.” sagot niya sa akin. “Ganun ba? Bakit ba ang higpit mo sa akin? Ang daddy ko nga hindi niya ako hinihigpitan. At isa pa ang tanda ko na, ninong.” sabi ko sa kanya. “You’re just twenty, Rachel.” sabi niya sa akin. “Twenty na nga, legal age na. Kaya ano ba ang problema? Gusto ko lang naman na magkita kami ng kaibigan ko.” naiinis na sabi ko sa kanya. “Iba ang daddy mo, iba ako.” sabi niya sa akin. “Iba ka nga, dahil hindi naman ikaw ang daddy ko.” sabi ko sa kanya at lumabas na ako sa office niya. Mukhang nasayang lang ang pagpunta ko dito. Nakakainis lang dahil masyado siyang strict. Strict na nagpapasubo, pasalamat siya malaki ang kanya. Nakakainis talaga siya. Bumalik kaya ako at isubo ko. Baka biglang maging mabait sa akin. Pero ‘wag na pala. Hindi magandang magsubo kapag naiinis ako. Baka makagat ko lang siya sa sobrang inis ko sa kanya. May garden pala sila dito kaya naman dumaan ako at umupo sa may bench nila. Napangiti ako dahil ang ganda ng mga bulaklak nila dito. Halatang inaalagaan ng mabuti. Nilabas ko ang phone ko. Ang ganda ng garden nila kaya naman nagsimula akong magdrawing gamit ang phone ko. Sa sobrang focus ko ay hindi ko napansin na may katabi na pala ako. At nang tumingin ako sa gilid ko ay halos atakihin ako sa puso. Napahawak pa ako sa dibdib ko sa gulat. “Hi, Miss pretty.” nakangiti na sabi sa akin ng batang babae. “Hi, you’re so pretty naman po.” malambing na sabi ko sa kanya. “Can I see your drawing?” nakangiti na tanong niya sa akin. “Of course,” nakangiti na sagot ko sa kanya at binigay ko ang phone ko. “Wow! Ang ganda,” nakangiti na sabi niya sa akin. “Kasing ganda mo,” sabi ko sa kanya. “Artist po ba kayo?” tanong niya sa akin. “I love photography at minsan stress reliever ko ang magpaint.” sagot ko sa kanya. “I want to be like you po. Gusto ko rin po magdrawing,” nakangiti na sabi niya sa akin. “Puwede kitang turuan if you want.” sabi ko sa kanya. “Really, thank you. Magpapaalam muna ako sa daddy ko.” sabi niya sa akin. “Dito ba nagwo-work ang daddy mo?” tanong ko sa kanya. “Yes po, my daddy is a—” “Reighn!” napalingon ako dahil sa pamilyar na boses. “Daddy..!” tumayo ang bata at mabilis na tumakbo papunta sa kanya. RACHEL “Daddy?” kunot noo na bulalas ko. Nagulat kasi ako at hindi man lang ako prepared sa malalaman ko. “Ate pretty, meet my dad.” sabi sa akin ni Reighn. Ngumiti ako sa kanya pero hindi sa ninong ko. Inis pa rin ako sa kanya. “I miss you sweetie.” malambing na sabi ni ninong sa bata. “ i miss you too, Daddy. Alam mo si ate pretty po ay magaling sa arts.” masaya na sabi niya sa ninong ko. “Baby, she is your Ate Rachel. Anak siya ni Tito Raul mo,” pakilala niya sa akin sa anak niya. “Really, daddy?” nakangiti na tanong nito sa kanya. “Yes, baby. Inaanak ko siya at sa bahay na natin siya nakatira.” nakangiti na sabi ng ninong ko. “Daddy, doon na lang po ako sa house natin titira please.” Dahil sa narinig ko ay napaisip ako. So, hindi sila nagsasama ng mommy ng anak niya. Ano sila co-parenting? Pero mas okay na rin ‘yun para naman hindi maramdaman ng anak nila na wala itong parents. “Alam mo naman na hindi puwede, diba. Pero susubukan ko na kausapin ang mommy mo.” sabi niya sa anak niya. “Yehey! Thank you, daddy. I love you po,” malambing na sabi ni Reighn kaya napangiti ako. “I love you too, baby.” sabi nito. Karga niya ito ay naglakad na siya na para bang wala ako sa paligid. Nainis ako sa kanya kaya naman mauna pa akong naglakad at pumara ako ng taxi papunta sa pinakamalapit na mall. Saka na lang kami mag-uusap ni Reighn kapag nawala na ang inis ko sa daddy niya. Habang nasa biyahe ako ay nakatanggap ako ng text message mula sa ninong. NINONG GOV: Diretso uwi sa bahay. NINONG GOV: I’m serious, Rachel. NINONG GOV: Ayaw mo bang magreply? Binasa ko lang pero hindi ako nagreply sa kanya. Kaysa umuwi sa bahay niya ay bahay namin ako umuwi. Kahit na malungkot ang buong paligid ay okay lang. Mas okay na kaysa sa bahay ng ninong ko. Mag-isa ako rito pero ramdam ko na may kalayaan ako. Nagtago ako dahil balak kong pumunta sa kaibigan ko mamayang gabi. Napaaga ang uwi niya kanina kaya naman mamaya na raw ang pagkikita naming dalawa. Alam ko na magagalit sa akin ang ninong ko pero bahala na siya sulitin ko na lang para isang sermon na lang ang matanggap ko mula sa kanya. Mabuti na lang at wala dito ang caretaker namin. Natutuwa lang ako dahil sa kakahanap ko sa susi ay nakita ko ito kaya naman nakapasok ako dito sa bahay namin. Panay rin ang silip ko sa labas ng bintana ko dahil baka mamaya nahanap na pala ako ng ninong ko. Pasalamat talaga ang ninong ko dahil gwapo siya. Pero nagulat lang ako dahil single dad pala siya. Ang buong akala ko talaga ay single pa rin siya ngayon. Pero separated na pala siya at may maganda siyang anak. For me hindi naman siya nakaka-turn off. Nakakagulat lang siya dahil hindi ko inaasahan na nagiging broken rin pala ang mga ganoon ka-gwapo. Iniisip ko tuloy kung ano ang kulay ng flag ni ninong. Pero mabait naman daw siya ayon sa mga nasasakupan niya. Maganda si Reighn kaya hindi malabo na maganda rin ang mommy niya. Iniisip ko talaga ang dahilan kung bakit sila naghiwalay? Baka naman hindi magaling ang asawa niya? May nagcheat kaya sa kanila? Sino naman kaya? O baka si ninong ang hindi magaling? Pero sa laki at haba ng kargada niya imposible na hindi siya magaling. Ano kayang pakiramdam kapag si ninong ang? Nababaliw na talaga ako dahil nagiging mahalay na ako lalo na sa ninong ko. “Trip mo lang ito, Rachel. Hindi maganda kapag ito sineryoso mo.” kausap ko sa sarili ko. Kaysa mag-isip ako ng kung anu-ano ay mas pinili ko na lang na humiga sa kama ko. Balak ko na lang matulog para naman may lakas ako mamayang gabi. Hindi ako nagbukas ng phone ko dahil baka bigla pa akong mahanap ng ninong ko. Basta nag-iwan na ako ng message sa kaibigan ko. Ang bilis kong nakatulog kaya namang sakto lang ang gising ko. Alas singko ng hapon ay gising na ako. Naligo na ako at naghanap ng isusuot ko. Napangiti ako dahil nandito pa ang red backless dress ko. Napangiti na lang ako habang nakatingin sa sarili ko sa salamin. Litaw na litaw kasi ang kurba ng katawan ko. Twenty pa lang ako pero masasabi ko na sexy ako. Marami akong manliligaw at iba’t-ibang nationality pa. Gwapo sila pero ayaw ko naman pumasok sa serious relationship lalo na gusto ko pang tapusin ang pag-aaral ko. Nagstop ako dahil nakaramdam ako ng pagod. At hinayaan naman ako ni daddy dahil medyo mahirap rin kasing makipagsabayan sa ibang bansa. Hindi ko nga alam kung magtransfer na lang ba ako dito o babalik na lang ako sa US. Depende pa rin sa desisyon ng ninong ko. Naglagay ako ng make-up at ginawa ko lang messy bun ang buhok ko. Kaya naman litaw na litaw ang makinis kong leeg. And for the finale ay isang pangmalakasang red lipstick ang nilagay ko sa labi ko. “Mwahh…” nakangiti na bulalas ko habang nakatingin sa salamin. Lumabas na ako sa bahay at nag-abang ako ng taxi. Pagdating ko sa bar ay kaagad akong pumasok dahil nagsisimula na pala sila. At narito na ang kaibigan ko kasama ng mga kaibigan rin niya. “Rachel!” tawag sa akin ng kaibigan ko at hinalikan niya ako sa noo. “Hi Aiden, I miss you.” nakangiti na bati ko sa kaibigan ko. “I miss you too,” nakangiti na sabi niya at niyakap niya ako. “Let’s go,” sabi niya sa akin at hinila na niya ako papunta sa mga kaibigan niya. Oo, lalaki ang kaibigan ko. Pero hindi pa ako sure kung lalaki ba talaga siya dahil minsan attracted rin siya sa mga guys. Pero babaero rin siya kaya hindi ko rin talaga malaman kung ano ba ang flag na mayroon siya. “Woah!” sigaw namin habang nagkakasiyahan na. Hindi naman ako mabilis malasing. At malaki rin ang tiwala ko sa kaibigan ko. Alagang-alaga niya ako noong nasa US pa ako lalo na kapag nalalasing ako. Kaya alam ko na nasa mabuting kamay ako. Lumalim na ang gabi at nakakarami na kami. May mga nakikita na akong nagmamake-out sa mga gilid-gilid. Niyaya ako ni Aiden na sumayaw kaya naman sumama ako sa kanya sa gitna. Nagsimula na akong sumabay sa tugtugin. Nakapikit ako at patuloy na sumasayaw. Hinayaan ko na ang kaibigan ko na lumandi dahil hindi siya mabubuhay kapag hindi siya humarot. Hanggang sa may naramdaman akong humawak sa baywang ko mula sa likuran ko. “Ang tigas talaga ng ulo mo.” bulong niya sa akin kaya naman kilala ko na siya kaagad. Lumingon ako sa kanya at nakatingin lang siya ng seryoso sa akin. Kahit na hindi gaanong maliwanag ay kitang-kita ko ang gwapo niyang mukha. Alam ko rin na galit siya dahil nakakunot ang noo niya. “Ninong, you’re here.” nakangiti na sabi ko sa kanya. “Uuwi na tayo.” sabi niya sa akin. Mas lumapit ako sa kanya at tumingkayad ako para bumulong sa kanya. “Ayaw ko, gusto ko pang magsaya. Kung gusto mo ay sabayan mo na lang ako. Promise, secret lang natin ito.” bulong ko sa kanya at hinalikan ko ang leeg niya. “Uuwi na tayo sa ayaw at gusto mo.” sabi niya sa akin at hinila na ako. “Ayaw ko nga! Bitiwan mo nga ako!” sigaw ko sa kanya pero alam ko na hindi niya ako naririnig. Hanggang sa nakalabas na kaming dalawa sa may bar. At ngayon any narito na kami sa parking lot. At sa tapat ng kotse niya. “Bakit mo ako sinuway? Bakit ba ang tigas ng ulo mo?! At talagang hindi mo sinabi na lalaki ang kaibigan mo.” sigaw niya sa akin. “Ikaw rin naman matigas rin naman ang ulo mo. Matigas na nga ngayon.” natatawa na sabi ko sa kanya. Lasing na nga ako dahil mas lumalala ang pagiging green minded ko. Mabuti talaga at hindi ko naisip na pumalit kanina sa babae niya. Eww, ayaw ko rin na makihalo sa laway niya. Sapat na ang tamang himas kung sakali. “Rachel, I’m serious.” he said using his baritone voice at napakaseryoso niya. “Hindi tayo aabot sa ganitong sitwasyon kung pinayagan mo lang ako. Why are you here? Isturbo ka sa gabi ko. Siguro kung hindi ka dumating ay nasa cloud nine na ako ngayon.” natatawa na sabi ko sa kanya. “Cloud nine huh?” tiim bagang na tanong niya. “Oo, cloud nine. How about you, ninong saan mo ba ako kayang dalhin?” kagat labi na tanong ko sa kanya. “Gusto mo malaman?” tanong niya sa akin. “Yes, ninong.” sabi ko sa kanya at ako na mismo ang humalik sa labi niya na kanina pa ako inaakit. Ang sarap ng labi niya. Kahit na hindi siya gumagalaw ay ang lambot ng labi niya. Bibitiw na sana ako pero nagulat ako dahil bigla na lang pumulupot sa baywang ko ang mga braso niya at….. RACHEL Napahawak ako sa ulo ko. Nahihilo ako at sobrang sakit. Humiga ulit ako dahil hindi ko kayang umupo. Ni hindi ko rin kayang idilat. Habang nakapikit ako ay may biglang lumitaw sa alaala ko. “Anong ginawa ko?” tanong ko sa sarili ko habang nakatingin sa sarili ko. I checked myself. Pero wala namang kakaiba? Posible kayang malii-no erase erase.. Iba na rin ang suot ko na damit. At tanging maluwag na damit ang suot ko. Pero ang ipinagtataka ko ay nasa hindi ako pamilyar na silid. Ngayon ko lang napansin. Gusto kong maalala ang nangyari kagabi pero hindi ko talaga maalala. May naalala ako pero putol “May nangyari ba? Nasaan kaya siya? Nasaan si ninong?” tanong ko sa sarili ko. “Gising kana pala.” napatingin ako sa pinagmulan ng boses. “Nasaan ako? Anong ginawa mo sa akin?” kunot noo na tanong ko sa kanya. Ewan ko ba bigla na lang akong nainis sa kanya. “Ganyan ka ba talaga ka bastos? Ni hindi mo na ako ginalang bilang ninong mo. Ang tigas ng ulo mo at sinusuway mo ako.” seryoso na sabi niya sa akin. “I’m sorry, ninong.” para akong natauhan sa sinabi niya. “Huwag mong isipin na papatulan kita. Hindi ko ‘yun gagawin. I don't like you. Ninong mo ako ginagawa ko lang ang tungkulin ko bilang ninong mo. Kaya sana maliwanag na sa ‘yo ang lahat. Huwag mo na akong aakitin ulit. Bigyan mo naman ng respeto ang sarili mo. Fix yourself dahil iuuwi na kita sa bahay.” sabi niya sa akin at mabilis siyang lumabas. May kung anong kurot sa puso ko ang sinabi niya. Hindi ko alam pero may tumulo na luha sa mga mata ko na mabilis ko namang pinunasan. “Akala mo naman, hindi rin kita type. Ang tanda-tanda mo na mahina na ang tuhod mo at hindi kana masarap!” sigaw ko sa sobrang inis ko. Wala akong pakialam kung marinig man niya ako o hindi. Akala niya siguro ay talagang papatulan ko siya. Pero puwede rin naman. May nakita akong paper bag na nakapatong sa side table kaya naman kinuha ko ito at binuksan ko. Isang damit na halos hindi ko ma-imagine na isusuot ko. Napahinga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko. Mabilis akong lumabas sa silid niya at hawak ko ang damit. “Ninong,” tawag ko sa kanya. Lumingon siya sa akin kahit na may kausap siya sa phone niya. Nakalagay sa bulsa niya ang isa niyang kamay. At seryoso ang mukha niya habang nakikipag-usap sa phone niya. Hinintay ko na matapos siya sa kausap niya. “May kailangan ka?” tanong niya sa akin. “About po dito sa damit. May iba pa po ba?” tanong ko sa kanya. “Wala na, wear that.” sabi niya sa akin. “I can’t wear this. What type of clothes is this? Damit na ‘to?” tanong ko sa kanya. “That’s better kaysa sa suot mo kagabi.” tiim bagang na sabi niya sa akin. “Ito? Better? Oh my god! Anong fashion style ba ang mayroon ka, ninong? Look at this parang panahon pa ni Rizal.” parang uusok na ang ilong ko sa inis ko sa kanya. “Mas maigi na balot na balot ka kaysa naman lumabas na ang kaluluwa mo. Stop complaining at isuot mo na ‘yan.” sabi niya sa akin. “Ayaw ko nga, ayaw ko.” parang bata na sabi ko sa kanya. “Huwag mong hintayin na ako pa ang magpalit sa damit mo.” sabi niya sa akin. “Okay, ikaw na ang magpalit sa akin. Ginawa mo na kagabi kaya lubos-lubusin mo na ngayon.” sabi ko sa kanya. “What’s the problem, ninong? You already saw it last night. Now, tell me may nangyari ba sa atin kagabi?” tanong ko sa kanya. “I need to go, fix yourself dahil ihahatid ka pauwi ni Vin.” sabi niya sa akin. “Hard to get ka. Kapag ako naging hard to get sa ‘yo sisiguraduhin ko na sasakit ang puson mong tanders ka.” sabi ko at sinuot ko na ang damit na hindi ko alam kung bakit ko ba ito isusuot. Mabuti na lang creative ako kaya naman sinuot ko ulit ang shirt niya kanina. Inamoy ko pa ito dahil ang bango ng damit niya. Sa bahay na lang niya ako kakain. Wala siyang puso dahil hindi man lang ako ipinaghanda ng pagkain. Habang nasa biyahe ay tahimik lang ako. Ang buong akala ko ay nagmamadali siya kanina pero isinabay naman niya ako. Magkatabi kaming dalawa dito sa backseat. Tahimik lang akong nakatanaw sa bintana ng kotse niya. Habang siya ay may kausap na naman sa phone niya. Pagdating namin sa bahay niya ay mabilis akong lumabas sa kotse niya. Patakbo akong pumasok sa bahay at diretso akyat sa silid ko. Ni hindi na ako lumingon sa kanya. Pagpasok ko sa room ko ay kaagad akong pumasok sa banyo para maligo. Habang naliligo ako ay para akong baliw na kinakausap ang sarili ko. “May nangyari ba talaga? Bakit hindi ko man lang maalala? Huling inom ko na ‘yun para sa taon na ito. Ang tanging naaalala ko lang ay hinalikan ko siya at pumulupot sa baywang ko ang mga braso niya. “Bakit ang kasunod na nangyari ay hindi ko na maalala? Gusto kong maalala, nakakainis!” sigaw ko bigla. Kaysa mainis sa sarili ko ay pinili ko na lang na tapusin na ang paliligo ko. Paglabas ko sa banyo ay hindi ko inaasahan na narito sa room ko si Reighn. Nakaupo siya sa kama ko at nakangiti siya sa akin. “Good morning po, Ate Rachel.” nakangiti na bati niya sa akin. “Good morning, Pretty baby.” malambing na sabi ko at hinalikan ko siya sa pisngi. “Ate, where have you been? Alam mo ba na nag-aalala sa ‘yo si daddy.” sabi niya sa akin. “Sorry, baby. Nakipaghang-out lang ako sa friends ko. Kasi naman ayaw akong payagan ni ninong kahit na nagpaalam na ako sa kanya.” sagot ko sa kanya. “Hahaha,” narinig ko siyang tumawa. “What’s funny, baby?” tanong ko sa kanya. “Because daddy is treating you like a kid. My dad is a very strict man kaya sigurado ako na hindi ka niya hahayaan na gumala.” sagot niya sa akin. “Yeah, you’re right. Mas strict pa siya sa daddy ko.” “Masasanay ka rin sa daddy ko, Ate. Malay mo soon maging magkasundo rin kayo.” sabi niya sa akin. “I hope so, para naman payagan niya akong gumala at magka-boyfriend.” natatawa na sabi ko. Nagtatawanan kaming dalawa dahil alam na alam rin niya ang ugali ng daddy niya. Nagbihis muna ako at sabay kaming bumaba dahil nagugutom na ako. Sumabay na rin siya sa aking kumain. “Ate, can you teach me how to paint?” Nakangiti na tanong niya sa akin. “Of course, kukunin ko lang muna ang mga gamit ko.” “Samahan na po kita,” nakangiti na sabi niya sa akin. Habang naglalakad kami ay hawak niya ang kamay ko. Napangiti ako dahil mabait siyang bata. Sana magkaroon siya ng kapatid para naman hindi siya malungkot. At para naman may karamay siya. Ang lungkot kasing mag-isa. “Baby, may kapatid ka ba?” Tanong ko sa kanya. “Wala po, ate. Gusto ko na nga po magkaroon ng little sister or brother. Kaya lang hindi pa rin nagkakabalikan ang parents ko. Pero malay po natin, baka po soon ay bati na sila.” Nakangiti na sagot niya sa akin. Ngumiti ako sa kanya. Pero bakit ba ako nasasaktan? Bakit ko ba ito nararamdaman?