Kuwentong Puso PH Facebook ad: “AAAAHHHHH! AYAN NA AHHHH!”

About this ad

Meta Ad Library ID

2992022607801176

Platforms

Facebook, Instagram, Audience Network, Messenger and Threads

Relaunches

4

EU reach

395

How we count

Ad text

"Ahhh.... Uncle River... tumigil, baka madiskubre tayo ni Tita Merbella!" Habang hinawakan ng tiyo ang mga binti ko at marahas na ipinasok, tiningnan ko ang natutulog ng tiyahin sa tabi ko at hindi ko napigilang magmakaawa. Matapos mamatay ang mga magulang ko sa sunog, inampon ako ni Tita Merbella, na may cervical cancer. Ngunit hindi niya natugunan ang mga pagnanasa ni Tiyo River, kaya pumupunta ito sa aking kwarto gabi-gabi, sa layuning magkaroon ako ng anak para sa kanya. "Baby, Ang sarap mo!! Tuparin ang hiling ko at bigyan mo ako ng anak!!!" Bago pa man matapos ang mga salita, yumuko siya, hinawakan ang mga suso ko, at pilit na itinusok ang matigas at napakalaking ari niya sa katawan ko, na agad na pumuno sa aking ari ang nakapapasong likido... Janessa POV Habang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa. “Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Madam Imelda. Hinila niya ako palayo sa malditang kumupkop sa akin ng ilang taon para pahirapan, gawing alila at gawing katatawanan ako. “Ulilang lubos na ‘yang si Janessa, wala ng mga magulang tapos ginaganiyan mo pa!” sigaw pa rin niya. Naiiyak ang tiyahin ko sa nadatnan niya rito. “Well, nabuhay naman siya rito. Pinakain ko, ayan, tumagal naman ang buhay niya rito, kaya anong sinisigaw-sigaw mo diyan, ale?!” mataray na wika sa kaniya ni Madam Imelda. Maldita rin talaga. “Binuhay? Tignan mo nga ang pamangkin ko? Tignan mo ang itsura? Nakapang-housemaid na uniform! Akala ko nasa magandang buhay siya kasi mayaman ang kumupkop, pero nagkamali pala ako. Inalila at pinapahirapan niyo siya rito. Kung hindi pa makarating sa akin ang viral video ni Janessa na pinapahiya ng mga anak mo, hindi ko pa malalalaman na nasa impyerno pala ang buhay niya!” Naiiyak ako, for the first time ay mayroon na ring nagtatanggol sa akin sa mga mang-aaping ito. Nasa likod ni Madam Imelda ang mga anak niyang sina Francis at Andrea. Sila ‘yung mas madalas akong apihin at ipahiya kapag nandito ang mga kaklase nila. Sa totoo lang, dati ko pa gustong umalis rito. Hindi ko lang magawa kasi tinatakot ako nila Andrea at Francis na ikakalat daw nila ang video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Kinuhanan kasi nila ako ng video nun. Sa takot kong mapahiya, heto, nagtagal ako rito at hindi makawala-wala sa kanila. “Hindi sasama sa iyo si Janessa. Malakas ang kutob namin na mas pipiliin niya rito kaysa sumama sa iyo,” matapang pang sabat ni Andrea sa Tita Merbella ko. Wala talaga silang pinipiling tao na gagalangin. “At bakit? Bakit hindi e, impyerno itong lugar na ito!” sigaw ni Tita sa kaniya. Galit na galit siya. “Dahil hindi talaga. Tanungin mo siya Janessa kung sasama ba siya sa iyo?” tanong pa ni Francis na tinatawanan lang kami ni Tita Merbella. “Tita, may hawak po kasi sila ng video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Tinatakot nila ako na ilalabas iyon kapag lumayas ako rito,” matapang kong sumbong kay Tita Merbella para matapos na ito. May kakampi naman na ako kaya lulubusin ko na. “Putang-ina ninyo pala! Sasampahan ko kayo ng kaso. Iyan pala ang panakot ninyo kaya hindi makaalis dito ang pamangkin ko!” sigaw ni Tita Merbella. Sobrang tapang niya talaga. Maging si Madam Imelda ay nagulat sa mga anak niya. Alam niyang mali iyon kaya napatingin siya sa mga ito. “Totoo ba iyon?” tanong pa ni Madam Imelda sa mga anak niya. Hindi kumibo ang dalawa. Sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mga mukha nila. Hindi siguro sila makapaniwalang magsusumbong na ako. “Imelda, buburahin nila ang video na iyon o maghaharap tayo sa korte?” matapang na tanong ni Tita Merbella kay Madam Imelda. Alam ni Madam Imelda na matatalo sila, kaya pinili nitong ipabura na lang ang video sa mga anak niya. Nung araw ding iyon, nagulat ako kasi parehong binasag ni Madam Imelda ang cellphone ng mga anak niya. Sa wakas, nakalaya na rin ako sa kamay ng mga hayop na iyon. Tuluyan na akong sumama kay Tita Merbella papunta sa San Isidro del Monte Claro Town. Sabi niya, kukupkupin na niya ako at doon na patitirahin sa bahay nila. Habang nakasakay kami sa jeep ay nag-iiyakan kaming magtiyahin. Awang-awa siya sa akin, lalo na nung makita pa niyang nakasuot ako kanina ng pang-katulong na damit. Halos dalawang oras ang biyahe bago kami nakarating sa San Isidro del Monte Claro Town. Nandito na kami sa Viejo Street kung saan nakatayo ang up and down na bahay ni Tita Merbella. “Sige na, Janessa, pumasok ka muna sa loob at may sasaglitin lang ako sa kabilang bayan. May meeting akong pupuntahan na sobrang mahalaga, hahabol ako, aabot pa naman kasi ako,” paalam niya kaya tumango ako at pumasok na sa loob. Lumang style ang istura ng harap sa labas, pero pagdating sa loob, maganda at malawak naman. May sala, dining area, kusina, likod bahay na may mga tanim pang mga gulay. Pagdating ko naman sa itaas, nakita kong may terrace tapos may dalawang kuwarto. Una kong pinuntahan ‘yung nabukas na pinto ng kuwarto. Malinis at maayos iyon, mukhang nilinis na ni Tita Merbella kasi alam niyang susunduin na niya ako. Binaba ko doon ang mga gamit ko, pagkatapos ay sinubukan ko namang silipin ang isang kuwarto. Pero bago ako pumasok doon ay nagulat ako kasi may naririnig akong boses ng lalaki. Parang umuungöl. Nakaawang ang pinto kaya narinig ko rin talaga agad ang boses ng isang lalaki doon. “AAHHHHHHH… SARAP…..” “OOHHHHH…. PUTA!” “UGH… UGGHH… OHHHH.” Nanginig ang kamay ko nung pagsilip ko sa loob ay may nakita akong hubu’t hubad na lalaki. Pawisan ito, nakapikit, at nakanganga. Pero ang mas kinagulat ko ay ‘yung nakita kong ginagawa niya. Hawak-hawak nito at pinanggigilan ang napakalaking pagkalalakë nito. Kahit nasa malayo ako, kitang-kita ko kung gaano kapula ang ulo ng titë nito na for the first time ay nakakita na rin ako sa personal. Hindi ako makapaniwalang ang unang makikita ko na ganoon ay pagkalaki-laki at sobrang haba. Tila lagpas pusod pa iyon. Parang kasing haba ng talong. Halos kulang ang dalawang kamay niya para mahawakan ang katawan palang na titë nito. Siya siguro ang sinasabi ni Tita Merbella na si Uncle River. Siya ang asawa ng tiyahin ko. Nakakaloka, ito agad ang bumungad sa akin pagdating ko rito. Hindi ako makapaniwalang madadatnan ko pang ganoon ang asawa ni Tita. Hanggang sa mas lumakas pa ang ungöl niya. “AAAAAAHHHHHH!!!!” “AAAAHHHHH!!!” “AYAN NA AHHHH!!!” Napanganga ako lalo nung parang fountain na bumulusok mula sa butas ng ulo ng titë niya ang mga kạtas niya. Iyon na siguro ang tinatawag nilang tạmod ng mga lalaki. Ang dami, sobrang dami niyang nilabas. Nagsitapon iyon sa mga abs at galit na galit na dibdib ni Uncle River. Ang iba ay natulo na rin sa sapin ng kama niya. Hindi ko maitatanggi na ang hot ng asawa pala ni Tita Merbella. Ang ganda ng katawan at ang laki pa nung...ang laki ng titë ni uncle river. Pero ang hindi ko maintindihan ay parang nag-enjoy akong panuorin siya. Doon lang ako nahimasmasan at natakot na baka mahuli niya ako, kaya umalis na ako at bumalik sa ibaba ng bahay. Doon ako naghintay na bumaba siya para magpakilala. Pagadating ko tuloy sa ibaba ay pinagpawisan ako. Hindi na maalis sa isipan ko ang istura niya habang nilalabasan ng tạmod. Unang araw palang dito ay parang nagkasala na agad ako. Sorry po, Tita Merbella kung nakita ko na ang halos lahat ng tinatago ni Uncle River. Nakita kong bumaba na si Uncle River mula sa itaas. Pagbaba sa hagdan ay nakita ko siyang topless, pawisan pa rin at tanging boxer short lang ang suot. Agad siyang nagulat nang mapatingin sa akin. “Excuse me, pero sino ka?” tanong niya nang lapitan ako rito sa mahabang bangko sa sala. Hindi agad ako nakasagot. Napatitig kasi ako sa ganda ng katawan niya kapag nakatayo na. Ang tangkad pala niya, tapos, umbok na umbok sa suot niyang boxer short ‘yung halimaw niyang ạlaga na nilalaro kanina na nagbuga ng maraming kạtas. Hindi ako makapaniwala na ganito ka-hot ang asawa ni Tita Merbella. Na para bang ang layo na ng agwat ng edad nila kasi, ano, parang masyado nang nalosyang ang tiyahin ko. Na para bang nagkasakit ito kaya biglang tumanda. “Hello!” pag-uulit niya habang kumakaway na sa harap ng mukha ko. Doon na ako nahimasmasan. “Ay, hello po,” sabi ko habang nahihiya na. “Ako po si Janessa, pamangkin ni Tita Merbella. Kapatid po niya ang Mama Maribel ko,” sagot ko sa kaniya. Tumayo ako para lapitan siya at para pormal ding makipagkamay. Paglapit ko sa kaniya ay halos hanggang balikat niya lang ako. Ang tangkad niya talaga at morenong-moreno. Parang batak din talaga ang katawan niya sa paggi-gym, parang pang-model ang katawan,e. “Ah, ikaw na pala ‘yan, Janessa,” nakangiti niyang sagot. “Nabanggit nga ni Merbella kanina sa akin na susunduin ka niya. Nandito ka na pala, pero nasaan ang Tita mo?” tanong pa niya habang lilingap-lingap sa paligid. “May meeting daw po na pupuntahan. Importante kaya pinapasok na niya muna po ako rito sa loob ng bahay,” paliwanag ko. “Ganoon ba. Teka, magbibihis nga muna ako. Hindi ko kasi alam na nandito ka. Naka-boxer short lang ako dahil may ginawa ako sa kuwarto ko kanina,” paalam niya saka siya nagtatakbong umakyat ulit sa itaas. Natawa ako, sinabi pa talaga niyang may ginawa siya sa kuwarto kanina. Pagbalik niya ay may suot na siyang sando at short. “Halika, nakapagluto na ako ng tanghalian. Kumain na tayo, gutom na rin kasi ako,” aya niya sa akin. Mukhang ginutom si Uncle River sa paglalaro niya kanina sa ano niya. Pero naisip ko, bakit kaya siya naglalaro sa sarili niyang titì kanina? Hindi ba siya napagbibigyan sa kama ni Tita Merbella? “Salamat po, Uncle River,” sabi ko sa kaniya nung abutan na rin niya ako ng mangkok na may lamang ulam. “Aba, alam mo na rin pala ang pangalan ko. Mukhang nabanggit na sa iyo ng tita mo,” nakangiti niyang sabi. “Opo, kanina po ay napagkuwentuhan ka po namin sa jeep habang nasa mahabang biyahe. Salamat po pala sa pagtanggap sa akin dito,” sabi ko pa habang kumakain na rin. Napangiti siya. Panay ang ngiti niya. Tila masiyahing tao itong asawa ng tiyahin ko. Pero sure din akong maraming naaakit sa kaniya sa labas. For sure, maraming nagkaka-crush sa kaniya. “Mainam maghanap ng work dito. Marami kang makikitang trabaho. Tiyak na sa isang araw palang ay agad kang makakahanap, Janessa.” “Mabuti naman po pala,” sagot ko. “Nga pala, ilang taon na po kayong mag-asawa ni Tita Merbella?” tanong ko para may idea naman ako sa kanilang mag-asawa. “Maglilimang taon na pero hindi pa talaga kami lubusang naikakasal. Gusto ni Merbella ay magkaanak muna kami bago ang kasal. Kaya lang...” nahinto siya bigla para tignan ako. “Kaya lang ay hindi kami makabuo. Baog pala kasi si Merbella.” “Paano magta-try nang magta-try kung halos isang taon na kaming hindi nagtatabi ni Merbella. Ayaw na niyang bumuo kasi tanggap na raw niya na baog talaga siya. Tanggap na niyang hindi siya magkakaanak. Hindi ko lang siya maiwan kasi…” nahinto na naman siya sa pagsasalita. “Kasi po?” tanong ko pa ulit. “H-hindi pa ba nababanggit sa iyo ng Tita Merbella mo?” tanong niya rin sa akin kaya nagtaka na ako lalo. “W-wala pa po siyang nababanggit sa akin na tungkol sa kaniya. Ano po ba ang dapat kong malaman?” tanong ko pa. “Ang meeting na sinasabi niya ngayon ay hindi talaga meeting, Janessa. Pupunta siya sa ospital para mag-start ng chemo niya. May cervical cancer na kasi si Merbella kaya hindi na talaga kami nakakapag-sëx,” malungkot niyang sabi sa akin na lalo kong kinagulat. Ngayon ay gets ko na kung bakit bakit sarili na nalang niya ang pinapaligaya niya. Ito ay dahil hindi na siya nakakatikim ng sëx sa tita ko. Nalungkot ako para kay Tita Merbella. Hindi ako makapaniwalang may cancer na pala siya. Pero mas kawawa si Uncle River dahil hindi siya makawala kay Tita Merbella. Siguro ay dahil na rin sa awa. Siguro, hihintayin muna ni Uncle River na mawala ang Tita Merbella ko bago siya maghanap ng iba. Malamang ay iyon ang plano niya. Pero natutuwa ako sa kaniya dahil kahit nalaman niyang hindi na sila magkakaanak, maikakasal, at may sakit na si Tita Merbella ay hindi niya pa rin ito iniwan. Kawawang Uncle River, kamay na lang muna tuloy ang nagpapaligaya sa sarili niya ngayon. Pagkakain ni Uncle River ng tanghalian, naligo at gumayak na siya kasi kailangan niyang sundan si Tita Merbella sa ospital. Manghihina raw kasi iyon sa oras na ma-chemo na ito. Hindi pala pumasok ngayong araw si Uncle River sa trabaho dahil gusto niyang suportahan ang asawa niya sa unang araw nang pagpapagamot nito. Si Uncle River kasi ay isang panadero diyan sa may bakery sa palengke. Habang si Tita Merbella ay nagpapakasarap na lang sa buhay. Wala na itong trabaho dahil nag-resign na mula sa pagiging manager sa isang sikat na hotel sa Olvido City. At dahil nga gusto nilang bumuo ni Uncle River ng anak, nagpasya siyang hindi na magtrabaho. Nakakalungkot lang dahil kaya pala sila hindi makabuo ay magkakaroon na pala ng cancer ang tiyahin ko. Bagay na kapag daw nagtatabi sila sa kama ni Uncle River ay hindi na raw nasasarapan si Tita Merbella. Na parang sa tuwing magse-sëx sila ay nasasaktan na raw talaga si Tita Merbella. Habang kumakain kami kanina ay marami kaming pinagkuwentuhan. Sa isip-isip ko naman ay sino kaya ang hindi masasaktan kung gaanong kahaba, kataba at kalaking titì ang ipapasok sa loob ng puke mo. Kahit sa akin ata gawin iyon ay mananakit talaga ang puke ko. Pero ayon pa rin sa kaniya, isa rin daw talaga sa sign na may cervical cancer ang isang babae kapag nanakit ang puke kapag nakikipag-sëx sa isang lalaki. “Janessa, ikaw na muna ang bahala sa bahay, ha?” paalam ni Uncle River matapos siyang gumayak. Bagong ligo na ito. Naka-white tshirt at pantalon lang siya pero ang lakas ng dating. “Sige po, ingat, Uncle River,” sagot ko sa kaniya. Pag-alis niya, sinarado ko ang pinto at ang gate. Pagkatapos ay pumunta ako sa kusina para magligpit ng kalat. Nag-ugas ako ng mga kawali at sandok na pinaggamitan sa pagluluto. Inugasan ko na rin ang pinagkainan naming dalawa kanina. Pinunasan ko ang lamesa at saka inayos ang mga upuan. Maganda at maaliwalas ang bahay na ito. Parang ang sarap manirahan talaga. Probinsya vibes talaga. Ngayon palang ay parang nag-e-enjoy na ako rito sa San Isidro del Monte Claro Town, Viejo Street. Nagwalis-walis na rin ako sa sala at pati na rin sa itaas. Pumasok ako sa kuwarto nila Uncle River at Tita Merbella. Magulo ang kama, may basa-basa pa, ito ata ‘yung mga pinagtuluan ng tamöd at pawis ni Uncle River kanina habang nagjajaköl. Sa may gilid ay may table. Nakita ko rin doon ang nagkalat na mga tissue. Pinulit ko iyon para linisin sana pero nang hawakan ko ay nagulat ako dahil basa. Inamoy ko bigla ang tissue. Nagulat ako kasi ang weird. Amoy clorox na parang amoy caimito din. “Anong amoy iyon?” tanong ko pa sa sarili ko. Sa tingin ko ay itong mga tissue ang ginamit na pamunas kanina ni Uncle River sa mga tamöd niya. “Ganito pala ang amoy ng tamöd ng lalaki,” sabi ko pa sa sarili ko. Hindi ko na inalis sa tapat ng ilong ko ang mga tissue. Ang weird, inamoy ko na ito nang inamoy kasi first time kong makaamoy ng katas ng mga lalaki. Sa pagiging katulong ko kasi kina Madam Imelda ay halos wala na akong karanasan sa pag-ibig. Hindi ko na rin naranasang magmahal pa dahil wala akong inatupag doon kundi ang magpaalipin sa kanila. Mabuti na lang at nakatapos ako ng college using may sahod sa bruhang si Madam Imelda. Pinag-aral ko ang sarili ko. Pinagsabay ko ang paggiging kasambahay doon, na nung una ay ang pangako nila ay aampunin ako, pero nung mamatay si Sir Manuel na asawa ni Madam Imelda ay bigla akong naging parang si Cinderella. Doon na nila ako inumpisahang alipinin at gawing katulong. Nang magsawa ako sa pag-amoy nun ay sinilid ko na sa supot. Nilinis ko na rin ang iba pang magugulong gamit. Hanggang sa makita ko sa may upuan ang suot-suot kanina ni Uncle River na boxer short. Tandang-tanda ko pa iyon dahil doon ako napatitig sa kaniya nung bumaba siya kanina sa hagdan. Kusang lumakad ang paa ko palapit doon. Dinampot ko ang boxer short. Mainit-init pa iyon na halatang kakahubad palang ni Uncle River. Sa may bandang gitna kung saan nakatapat palagi ang titì niya ay may nahawakan kong basa. Hindi ko napigilan ang sarili kong amoyin din iyon. Na para bang sobrang curious ko sa amoy din ng titì ni Uncle River. Nung amoyin ko iyon ay kaamoy din nung katas niya pero may halong kakaiba. Hindi naman mabaho o maasim, amoy ewan lang na halatang amoy lalaki. Sa tingin ko ay malinis sa katawan si uncle River kasi hindi naman mapanghi ang boxer niya. Mas matapang lang talaga ‘yung amoy ng tamöd niya rito sa boxer short niya. Nung maisip ko bigla na asawa siya ng tiyahin ko, binaba ko kapagdaka ang boxer short. Alam ko kasing hindi tama itong ginagawa ko. Mali kasi parang pinagnanasahan ko na rin ang sarili kong uncle. Inayos ko na lang ang mga dapat ayusin, pagkatapos ay lumabas na ako doon. Pumunta naman ako sa sarili kong kuwarto para ayusin na ang mga gamit ko. Nilagay ko na sa lumang aparador ang mga damit at gamit ko. ‘Yung mga skin care naman ay nilagay sa itaas ng durabox na may bilog na salamin. Pagkatapos, binuksan ko ang bintana para may hangin na pumasok sa loob. Doon ko nakita ang mga bahay ng kapitbahay namin dito. Napahinga ako ng malalim para langhapin ang sariwang hangin dito. “Finally, magbabago na ang takbo ng buhay ko. Hindi na ako maaapi nila Madam Imelda, Andrea at Francis dito,” bulong ko sa sarili ko. Bukas na bukas din ay maghahanap na ako ng trabaho. Kailangan kong makaipon. Naisip ko kasing magtayo ng business dito San Isidro del Monte Claro Town. Hindi ko pa nga lang alam kung ano pero kapag nakaipon na ako, saka ako mag-iisip kung anong klaseng business ang itatayo ko. Sa ngayon, kailangan kong mag-focus sa paghahanap ng trabaho. Kahit ano, basta sumasahod ay hindi na ako mag-iinarte. Ang mahalaga ay matanggap agad ako para makapagsimula na rin. Bumaba ako ulit sa ibaba. Naalala ko kasi na hindi ko nasamang linisin ang banyo. Pagpasok ko doon ay nakita ko ang mga nakasabit na sando at short ni Uncle River. Kinuha ko iyon para dalhin sa basket nila ng malilibag na damit. Pero nung hawakan ko ang sando, naramdaman kong basa din iyon. Inamoy ko rin, ewan ko ba sa sarili ko, bigla-bigla ko na lang ginagawa ang mga weird na bagay na ito. Amoy pawis, pero hindi amoy maasim. Amoy lalaking-lalaki. Ewan ko kung bakit bigla ko iyong dinikit ng husto sa ilong ko. Nanginginig pa ang kamay ko habang inaamoy ko ang lahat ng parte ng sandong kakahubad lang niya. Lalaking-lalaki talaga ang amoy na para bang kinaadikan ko na si Uncle River. Na-imagine ko tuloy na parang katawan na ni Uncle River ang inaamoy ko. Lahat ay naamoy ko na sa kaniya. Tissue na may tamöd, boxer short at ngayon ay itong sando naman. Nung mahimasmasan ako, saka ko lang ulit naalala ang mukha ng Tita Merbella ko. Mali-mali, Janessa. Huwag ka ngang ganiyan. Hindi mo dapat pagnasahan ang asawa ng Tita mo! Pagod na pagod si Tita Merbella pag-uwi nila ni Uncle River dito sa bahay. Ni umakyat sa itaas ng bahay namin ay hindi na nito nagawa. Kaya ang ginawa namin ni Uncle River, binigyan namin siya ng higaan sa may sala. Doon na namin ito pinahiga kasi maging si Tita Merbella ay ayaw na raw matulog sa itaas pa, mapapagod lang din daw siya sa panay akyat at baba. Naiiyak ako sa tuwing makikita kong sumusuka siya. Normal lang naman daw iyon sa mga bagong chemo dahil sa sakit na cancer. Ako ang nagpapakain sa kaniya kapag may bibilhin sa labas si Uncle River pero walang kagana-gana si Tita Merbella. Lasang metallic lang daw ang lahat ng pagkaing pinapakain sa kaniya. Minsan naman ay lasang bulok daw kahit bagong luto namman ang mga pinapakain sa kaniya. “Pasensya ka na, Janessa. Hindi ko naman gustong kunin ka roon sa Imeda na iyon para dalhin dito at magpaalaga sa iyo. Hindi ko rin kasi alam na ganito pala ang side effect ng chemo, malala,” nanghihina niyang paliwanag sa akin habang nahihiya. “Tita, huwag niyo pong isipin iyon. Kung sa inyong dalawa ni Madam Imelda, mas gusto ko na pong magpaalipin sa sarili kong kadugo kaysa sa walangyang babaeng iyon,” sagot ko sa kaniya habang hinahaplos ko ang buhok niya. “Basta, Tita, laban lang ha?” dagdag ko pa. Ngumiti at tumango si Tita Merbella. “H-hindi ko alam kung hanggang kailan. Una palang ‘yung chemo ngayon pero pakiramdam ko ay hindi ko na kakayanin sa susunod. Nahihirapan na agad ako ngayon, Janessa. Hindi ko ata kakayanin pa sa mga susunod na chemo ko pa.” Nalungkot ako nung umiyak sa harap ko si Tita Merbella. “Tita, laban lang po. Kaya niyo po ‘yan. Alam kong kaya niyo ‘yan. Ang tapang-tapang niyo nga po kahapon kay Madam Imelda. Gagaling din po kayo, basta laban lang po tayo. Hindi ako magsasawang alagaan ka, hinding-hindi,” sabi ko sa kaniya saka ko siya niyakap. Nung araw ding iyon, nagpaalam ako kay Tita Merbella na hahanap na ako ng trabaho para makatulong sa gamutan niya at sa bayaran ng bills sa bahay na ito. “Gusto mo, doon ka na lang sa bestfriend kong baklang may-ari ng parlor?” suggest ni Tita. “Sige po, sino po ba ‘yan? Kahit ano namang work ay kakayanin ko po, basta makahanap po ako ka agad ng trabaho,” sagot ko sa kaniya. Doon na sinabi sa akin ni Tita Merbella ang beauty parlor ng bestffriend niyang si Madam Tiburcia. Ang sabi nito ay pumunta ako sa palengke. Makikita ko raw agad ang malaking karatula ng pangalan nitong Tiburcia salon na kulay pink. Kaya pagdating ko rito sa palengke, aba, hindi nga nagkakamali si Tita Merbella. Agaw eksena kasi ang karatula nito sa itaas ng bubong. Sobrang laki at pink na pink nga. Hindi na ako nahiyang pumasok sa loob. Kumatok muna ako bago pumasok. Agad namang tumakbo ang isang bakla. Tuwang-tuwa ito, akala niya ay may bago na silang customer. “Magpapagupit?” tanong sa akin ng isang baklang pulang-pula ang buhok. “Hindi po,” agad kong sagot. “Mag-a-apply po sana ako kay Madam Tiburcia. Pamangkin ako ni Tita Merbella. Ang sabi niya ay dito raw po ako mag-apply ng trabaho,” sabi ko pa sa kaniya. Napangiti ang baklang pula ang buhok. “Aba, tamang-tama, girl. We need one girl assistant,” englishera pa siya at mukhang mabait kaya pumasok na ako sa loob. “Sige, pasok ka sa loob ng office. Nandiyan si Madam Tiburcia, nagkakape,” sabi niya kaya nagpasalamat ako sa kaniya saka na ako tumuloy sa loob ng office. Pagbukas ng pinto, nakita ko ang isang matabang bakla na kulay green naman ang buhok. Grabe, uso ba talaga dito ang may kulay ang buhok? “Kakatawag lang ni BFF, sige, tanggap ka na agad, Janessa,” nakangiti nitong sagot sa akin. Pagkatapos ay bigla itong nag-iiyak. “B-bakit po, Madam?” pag-aalala ko naman sa kaniya. “Kakasabi lang kasi ni BFF ang tungkol sa kaniya. Hindi manlang niya sinabi sa akin ng maaga na may cancer na pala siya,” sabi nito na talaga namang tumutulo ang luha. Mukhang tunay nga silang mag-BFF. Nilapitan ko si Madam Tiburcia. Hinagod ko ang likod niya para ma-comport siya. “May awa po ang diyos. Gagaling rin po si Tita Merbella,” sabi ko para lalong pagaangin ang loob niya. “Tama ka, Hija. May awa ang diyos. Gagaling din ang BFF ko,” sagot niya sa akin. “Sige na, Janessa. Mag-start ka na ngayong araw. Kulang din kasi kami sa isang tauhan. Sa ngayon, mag-assist ka na lang muna kay Elara at Severina. Mag-aral ka munang maggugupit, mag-rebond ng buhok at magkulay. Kapag natuto ka, sige, puwede ka na ring humawak ng buhok ng mga customer natin,” paliwanag niya kaya tumango na lang ako at nagpasalamat ulit. Paglabas ko sa office niya, sinalubong ulit ako nitong mapula ang buhok. “Ako si Severino,” sabi niya habang natatawa. “Pero ayokong tatawagin mo akong Severino. Severina ang itawag mo sa akin, girl,” dagdag pa niya habang nakalahad ang kamay sa akin. “Nice to meet you, Severina. I will do my best para maging magaling sa pagwo-work dito sa salon,” sagot ko sa kaniya habang nagse-shake hands kami. Maya maya ay dumating na rin ang isa pang babae. Sa tingin ko ay ito na si Elara. Nakipagkilala na rin ako sa kaniya at mukha namang mabait din ito. Nung hapon na iyon, may dumating na agad na dalawang customer. Magpinsan daw sila. Ang isa ay magpapakulay ng buhok, habang ang isa naman ay magpapagupit. Tinuro sa akin ni Severina ang mga dapat kong gawin. Sinamahan niya ako kung saan nakalagay ang mga pangkulay at kung anong mga pangalan nito. Tinuruan niya rin ako ng technique para mas mapadali ang paghahanap sa mga kulay. Pati sa mga gunting na matapos gamitin ay need daw agad linisin. Basta, lahat-lahat ay inaral kong mabuti. Nagtiyaga ako kahit medyo nakakaliyo ang paghahanap nung mga kulay kasi ang dami-dami nila. ALAS SAIS ng gabi ako nakauwi sa bahay. Nadatnan ko si Uncle River na nakatambay sa may labas. Tila ba tulala at napagod sa pag-aalaga sa asawa niya. “Kumusta ang first day mo sa work?” bungad niyang tanong sa akin. “Medyo nangangapa pa, pero kaya ko naman po.” “Ganiyan naman talaga sa una.” “Tama ka po.” “Sige na, pumasok at kumain ka na sa loob. Nakakain na kasi kami ng Tita mo. Hindi ka na namin hinintay at hindi kasi namin alam kung anong oras ka uuwi.” Tumango at pumasok na sa loob. Tulog na si Tita Merbella nang tanawin ko siya sa sala. Hindi ko na inistorbo dahil mahalaga sa kaniya ang tulog. Lumapit si Uncle River sa akin habang kumakain ako. “Janessa,” tawag niya sa akin kaya nagulat ako. “Yes po?” “Naglinis ka ba kanina sa kuwarto ko?” tanong niya kaya agad naman akong tumango. “Wala kasi akong magawa kanina kaya naglinis ako ng buong bahay,” sagot ko kaya nakita kong napakamot siya bigla ng ulo. “N-next time, hayaan mong ako na lang maglinis. ‘Yung mga tissue kasi doon, ano, kasi, ahh, paano ko ba ito sasabihin, basta, ako na ang maglilinis doon ah?” Tumango na lang ako. Halatang nahihiya siyang sabihin na pinagpunasan niya iyon ng tamöd niya. Nakakatawa siya, halatang nahihiya, e. Nakapasok na ako sa bakery ngayong umaga. Sabi ni Merbella ay kaya naman niyang mag-isa sa bahay kahit wala kami ni Janessa. Ang bilin ko sa kaniya, kapag nagkaroon ng problema o kailanganin niya ako ay tumawag lang siya sa cellphone ko. “Ano bang nangyari at ilang araw kang hindi nakapasok?” tanong na kapwa ko panaderong si Anastacio. “Si Merbella, may sakit. May cancer na siya kaya inalagaan ko muna. Malala kasi ang side effect nung chemo, panay suka niya at talaga namang hinang-hina,” sagot ko sa kaniya. “Naku po, kawawa naman si Ate Merbella. Paano po ‘yan kapag…alam niyo na,” sabi niya kaya napatingin ako sa kaniya ng masama. “Hindi ko gusto ang tabas ng dila mo ngayon Anastacio,” sita ko sa kaniya habang matalim ang tingin ko. “Fine, sorry, pero kasi, ‘di ba, mainam na ‘yung handa ka. Sakaling lumisan man si Ate Merbella at hindi na niya kayanin, anong plano mo?” tanong niya sa akin. Hindi na ako nagalit. Sa totoo lang ay naiisip ko rin naman ang tinatanong niya sa akin ngayon. “Aalis na ako sa bahay na iyon kung hindi na kakayanin ni Merbella. Para saan pa at mag-stay ako doon kung wala naman na siya. Saka, may maiiwan naman nang titira doon. Kasama na kasi namin sa bahay ngayon ang pamangkin niyang si Janessa,” sagot ko sa kaniya habang seryoso sa pagmamasa ng tinapay. “Wait, ilang taon na ‘yung Janessa na iyon, River?” tanong pa niya. “Sabi niya sa akin ay twenty five years old na siya.” Bigla siyang huminto sa pagmamasa at saka ako hinawakan sa braso. “Sampu lang ang agwat ng edad mo sa kaniya. Baka, alam mo na, puwedeng si Janessa na lang, tol,” sabi pa niya kaya doon na ako lalong nagalit. “Tang-ina, Anastacio, magmasa ka na lang ngang mabuti diyan. Kung ano-anong pinagsasasabi mo. Pamangkin na namin iyon ni Merbella, hindi ko magagawa iyon sa mabait na si Janessa,” sigaw ko sa kaniya kaya natakot na si Anastacio. Maya maya ay nag-ring ang cellphone ko. Pagtingin ko sa screen ay nakita ko ang pangalan ni Janessa. Dali-dali ko namang sinagot dahil baka may nangyayari na kay Merbella na hindi ko alam. Pagsagot ko sa tawag niya ay agad naman siyang nagsalita sa kabilang linya. “Uncle River, nandito ako sa labas ng bakery shop na pinagwo-work-an mo. Labas ka saglit, may ibibigay lang ako,” sabi niya sa kabilang linya kaya lumabas naman agad ako. Paglabas at pagbaba ng linya ko ay nakita kong nandoon nga siya. Agad siyang napangiti nung makita ako. “Uncle, gumawa po ako ng carbonara bago ako umalis sa bahay. Naisip kong dalhan ka nitong luto ko para may merienda ka,” sabi niya kaya nagulat ako lalo. Mahangin sa labas kaya lilipad-lipad ang buhok niya, pero kahit magulo iyon, may kung anong kinang ang nakita ko sa mukha ni Janessa. Napatitig tuloy akong mabuti sa kaniya. Bigla tuloy sumagi sa isip ko ang sinabi kanina ni Anastacio. “Sampu lang ang agwat ng edad mo sa kaniya. Baka, alam mo na, puwedeng si Janessa na lang, tol.” “Sige po, baka ma-late na ako sa work ko. Maiwan na kita, enjoy niyo po ‘yang carbonara, masarap ‘yan,” sabi pa niya habang kumakaway sa akin. Hindi na ako nakapagsalita at nakapagpasalamat kasi tumakbo na siya palayo sa bakery. Malapit lang kasi dito sa bakery ang parlor ni Tiburcia kaya naisip niya sigurong dalhan na rin talaga ako. “Gagi, maganda pala siya, River,” singit bigla ni Anastacio na sinundan pala ako dito sa labas. May hawak siyang yosi. Sisitahin ko sana pero tila nakagawa siya ng paraan para hindi ko na masitang sinundan pa talaga niya ako rito sa labas. “Huwag mong gagalawin ang babaeng iyon. Mabait si Janessa, hindi siya kagaya ng mga babae dito sa atin na isang tawag mo lang ay kaya mo nang dalhin sa talahiban,” warning ko sa kaniya. Hinding-hindi ko hahayaang magalaw nila ang mabait na si Janessa. “Ayaw mong ipagalaw sa amin dahil ikaw ang gagalaw,” tukso pa niya. Kung hindi ko kilala si Anastacio, masasapak ko talaga ang mukha niya. Kaya lang ay talagang ganito ang tabas ng dila niya, kaya hinayaan ko na lang. Sakto namang merienda time na namin kaya pagpasok ko sa loob, tinikman ko na ang pinagmamalaking carbonara ni Janessa. Ang totoo ay hindi ma-perfect ni Merbella kapag nagpapaluto ako sa kaniya ng carbonara. Nung bata kasi ako, paboritong-paborito ko talaga ito. Ito ang palaging niluluto sa akin ng nanay ko. Kaya lang, hindi makuha ni Merbella ang luto na gusto ko. Kaya umaasa akong sa luto ni Janessa ay masa-satisfy na ako. Kinuha ko na ang nakalagay din ditong fork. Ginamit ko iyon para tikman na carbonara. Pagsubo ko palang ay napahinto at napatitig ako sa kawalan. Sumubo ako ulit para ma-confirm ko kung tama ba ang nalalasahan ko pero ganoon pa rin. “Ang sarap!” sabi ko na lang bigla nung sunod-sunod na ang subo ko. “Ito ang lasa ng carbonara na hinahanap ko noon pa,” duktong ko pa. Nung mamatay kasi ang Nanay ko, wala na, hindi na ako nakatikim ng masarap na carbonara. Ngayon na lang ulit. Nakita kong napatingin pa sa akin si Anastacio. “Mukhang masarap, penge naman oh,” sabi niya habang nakakunot ang noo. “Ayoko, sa akin lang ito. Paborito ko ‘to, Anastacio kaya ngayon lang ako magdadamot,” sagot ko sa kaniya at saka ko siya nilayasan. Kapag ganitong masarap ang pagkakaluto ng carbonara, kahit sauce ay hindi ako mamimigay. Hindi ako makapaniwalang masarap magluto ng ganito si Janessa. Na sana ay may natira pa sa bahay para kapag umuwi ako ay kakain ulit ako nito. Napa-message tuloy ako kay Janessa pagka-ubos ko ng carbonara niya. “Janessa, ipagluto mo ako ulit ng carbonara. Itong lutong ganito ang hindi magawa-gawa ng tita mo. Nagulat mo ako at talagang naubos ko agad ang dala-dala mo sa akin. Salamat kasi dinalhan mo ako. Napaka-solid nitong merienda ko tuloy. Ang sarap-sarap, puwede ng pang-business.” Hindi tuloy mawala-wala ang ngiti ko kahit ubos na ang carbonara. Napakasaya ko na nakatikim na ulit ako nang hinahanap kong lasa ng carbonara. “Walang anuman, Uncle River. Next time po, kapag hindi na busy, ipaglulutuan ulit kita,” reply naman agad niya. Naalala ko tuloy ang napag-usapan namin kagabi ni Merbella. Sabi niya, kapag hindi na niya kinaya ang sakit niya, huwag na huwag ko raw iiwanan si Janessa. Parang gusto ko nang tuparin iyon. Kung masaya naman kasama sa bahay at buhay si Janessa, sige, hindi ko siya iiwan. River POV Alas kuwatro palang ng hapon ay tapos na kami sa paggawa ng tinapay, kaya puwede nang umuwi. Excited akong umuwi dahil ang message pa sa akin kanina ni Janessa ay may natira pang sauce ng carbonara sa fridge. Magluto na lang daw ulit ako ng pasta, may stock pa naman sa cabinet. Pag-uwi ko, nakita ko si Merbella, nakaupo, may kinakain na lugaw at gatas. “Oh, kanino galing ‘yan?” tanong ko agad sa kaniya pagpasok ko sa bahay. Hinalikan ko rin siya sa noo. “Kakaalis lang ng BFF kong si Teburcia, dala niya itong gatas at lugaw, binantayan niya ako simula kanina pang ala una ng hapon. Umalis lang siya dahil may kailangan itong daanan sa palengke,” sagot niya sa akin habang matamlay pa rin ang boses. “Napakabait talaga ng kaibigan mong iyon. Binigyan na nga niya ng trabaho si Janessa, binantayan ka pa niya rito,” puri ko kay Tiburcia na kahit na lang crush na crush ako e, mahal na mahal din ang kaibigan niyang si Merbella. “Nag-iisa lang ang baklang iyon, River, kaya hindi ko kayang ipagpalit kahit kanino,” nakangiting sagot ni Merbella. “Sandali, magluluto lang ako ng pasta. May natira raw kasing sauce ng carbonara si Janessa. Nagustuhan ko ang lasa ng luto niya. Magkalapit ang lasa ng luto niya sa luto ng nanay kong matagal ng yumao.” Nakita kong nagulat si Merbella nang sabihin ko iyon. “Talaga ba? Sayang naman! Kung kailan wala akong panlasa ay saka mo pa nahanap ang lasa ng carbonara na hinahanap mo. Nakakainis kasi ang panlasa ko. Lasang bakal na hindi ko maintindihan. Lahat ng pagkain ay parang lasang bulok kaya nakakalata talagang kumain,” sabi niya habang nakangiwi pa ang mukha. Pero kahit na ganoon ang panlasa niya, pinipilit niyang kumain ng lugaw at uminom ng gatas. Ginagawa niya rin ang lahat para lumakas. “Tiisin mo lang, Merbella. Makakaraos din tayo sa pagsubok na ito.” Hinahaplos ko ang buhok niya. Base kasi sa sinasabi niya ay alam kong mahirap talaga iyon. Ngayon, gets ko na kung bakit bumabagsak talaga ang timbang ng mga taong nagkakaroon ng cancer. Tumuloy na ako sa kusina. Nilabas ko sa fridge ang lagayan ng sauce ng carbonara ni Janessa at saka ko ito sinalang sa kalan. Habang iniinit ang sauce, nagsalang na rin ako ng tubig na may asin at oil sa isa pang kaserola. Nilabas ko na rin sa cabinet ang pasta, kaunti lang naman dahil ako lang ang kakain. Pagkatapos ng halos twenty minutes ay luto na ang lahat. Naupo na ako sa hapagkainan habang hinahalo ang sauce sa pastang umuusok-usok pa. Nung kainin ko na rin ito ay napapikit ulit ako sa unang tikim palang. Naalala ko ang mukha ni Nanay habang pinapakain niya ako noon. Kung paano siya tuwang-tuwa sa tuwing lulutuan niya ako ng paborito kong pagkain na ito. Ilang taon kong hinintay na makatikim ulit ng ganitong luto ng carbonara na magkalapit sa luto ng nanay ko. Talaga namang kuhang-kuha ni Janesas ang lasa nun kahit sobrang tagal ko nang hindi natitikman simula ng mawala ang nanay ko. Kapag ganitong kasarap ang pagkain, wala pang limang minuto ay tapos ko na agad itong kainin. Pagkatapos kong kumain, nag-ugas na ako ng mga pinaggamitan ko sa kusina. Naligo na rin ako dahil kapag nagmamasa sa bakery ay talaga namang tagaktak palagi ang pawis. Pagkaligo ko, pupuntahan ko na sana si Merbella para huntahin at maka-bonding pero nung makita ko siya ay nakahiga at natutulog na. Hindi ko na inistorbo pa dahil kailangan niya rin talagang magpahinga. Tumambay na muna ako sa labas. Doon, nakita kong tuyot na ang mga halaman sa garden kaya may naisip tuloy akong gawin. Binuksan ko ang gripo sa may gilid at saka ko sinuksok ang mahabang hose. Gamit ang hose, tinapatan ko ng rumaragang tubig ang lahat ng lupang tuyot. Dito kasi sa garden namin, hindi na need ng mga paso. Lahat ng halaman ay sa mismong lupa na din nakatanim. Nung maisip ko naman ang likod ng bahay na may mga nakatanim ding gulay ay doon ang sunod kong pinuntahan. Pagdating doon, halos tuyot na rin ang tanim naming talbos, talong, okra, kamatis, sili at ang mga papaya. Mayroon din kaming guyabano dito at mga puno ng saging. Malaki rin talaga ang lupa ni Merbella dito sa amin. Ang pangit lang ay maliit ang pagkakatayo ng bahay na ito. Gitnang-gitna, mas malawak pa ang mismong taniman namin dito sa likod ng bahay. Walang gripo dito sa likod ng bahay pero may malaking drum na sinasahod namin sa bubong para magkaroon ng tubig. Mas mainam kasing tubig ulan ang pandilig sa mga tanim na gulay at prutas. Pero kapag naman tag-init, tubig sa balon ang ginagamit namin. Dito sa dulo ng lupain ni Merbella ay may poso at balon din. Doon kami minsan kumukuha ng tubig kapag naglalaba pa si Merbella. Pero natigil na iyon nung makaramdam siya ng panghihina kaya baka tuyot na rin ang tubig. Sinubukan ko tuloy ang poso dahil kulang ang laman ng drum. Hindi ko pa nadidiligan ang mga puno, kaya nagkalo ako sa poso. Sa una, sinalinan ko muna ang butas sa itaas ng poso para lagyan ng tubig, habang unti-unti ko itong nilalagyan ng tubig, panay naman ang kalo ko sa poso para umakyat ang tubig galing sa balon. Hanggang sa tuluyan nang tumulo ang tubig mula sa timbang nakasalok. Napangiti ako kasi gumagana pa rin naman pala. Tuloy-tuloy na ang pagdidilig ko sa mga puno ng saging, guyabano at papaya. Tapos na akong magdilig nang marinig ko ang boses ni Janessa. “Nakauwi na siya,” nakangiti kong sabi. Pumasok ulit ako sa loob. Narinig ko siyang kausap ang tita niya. “Opo, mabait silang lahat doon. At kanina, sinubukan ko nang magkulay ng buhok ng customer namin. Madali lang pala,” sabi niya habang nakangiting nagkukuwento kay Merbella. “Mabait naman talaga ang mga tauhan ni Tiburcia,” sagot ni Merbella. “Galingan mo lang ang pagtatrabaho, lalakihan din ni Tiburcia ang sahod mo kapag tumagal ka,” dagdag pa niya. “Natutuwa nga sila sa akin. Nung pumasok na raw ako kahapon doon sa salon ay parang dumami raw ang mga lalaking nagpapagupit. Ang iba ay bumalik pa para pa-edit ang buhok nila kahit maayos naman na,” nakangiti pang sabi ni Janessa kaya napakunot ang noo ko. “Mag-ingat ka, Janessa. Iba ang trip ng mga lalaki dito sa San Isidro del Monte Claro Town. Maraming rạpist dito,” warning ko sa kaniya kaya bigla siyang napatingin sa akin. “Tama siya. Huwag kang sasama basta-basta sa mga lalaking iyon, delikado, dalaga ka pa naman din,” sabi na rin ni Merbella sa kaniya. Maganda kasi si Janessa. Mukha pang malaki ang hinaharap nito. Minsan nga ay napapatingin ako sa hubog ng katawan niya. Kahit ang puwët nito ay matambok kaya tiyak na pag-i-interes-an siya ng mga kalalakihan. Kabisadong-kabisado ko na ang mga gagong iyon. “Hayaan niyo po, mag-iingat naman po ako,” sagot ni Janessa saka siya nagpaalam. Umakyat na muna siya sa kuwarto niya para magbihis at maglinis ng katawan. Mukhang kailangan kong kausapin si Tiburcia at ang mga staff niya na ingatan at alagaan doon si Janessa. Iba kasi ang kutob ko sa mga umaaligid na lalaki doon. Mukhang tina-target nila si Janessa. Janessa POV Nagising ako ng alas dos ng madaling-araw. Parang narinig ko kasing may boses sa labas. Parang may umuungöl. Naisip ko naman agad si Tita Merbella. Baka siya ang umuungöl kaya bumangon agad ako. Pagbukas ko ng pinto, nagulat ako dahil ang naririnig kong ungöl ay hindi pala galing sa ibaba, kundi galing sa kuwarto ni Uncle River na nakaawang na naman ng kaunti ang pinto. Kita ko mula rito sa labas ng pinto ko ang nakabukas ng ilaw sa loob ng kuwarto niya. Naisip ko agad ang ginagawa niya. Malamang ay iyon na naman ang pinagkakaabalahan niya. Ang nakakatawa lang ay bakit sa ganitong oras pa talaga. Madaling-araw talaga? Dahan-dahan akong naglakad palapit doon. Pagsilip ko sa pinto ay nakita ko agad ang ginagawa niya. Wala na naman siyang suot na saplot. Walang damit pang-itaas at damit pang-ibaba. This time hindi na siya nakahiga. Nakatayo siya sa gilid ng kama niya habang may pinapanuod sa cellphone niya. Grabe talaga, sobrang laki nung titì niya. Mas nakita ko ang haba nito ngayong nakatayo na siya. Ang ugat sa katawan ng titì niya ay halos galit na galit. Sadyang ang pula rin talaga ng ulo nito. “AAAHHHH….” “OOOHHH….” Sarap na sarap talaga siya kahit kamay lang ang nagpapaligaya sa titì niya. Tinignan ko naman kung anong pinapanuod niya. Malinaw pa naman ang mata ko kaya inaninag ko itong mabuti. Napansin kong parang ang video na pinapanuod niya ay isang babae na nagmamariang palad. Grabe, iyon pala ang pinagpapatasyahan niya para makapagpaparaös. Nasimulan ko na siyang panuorin kaya tinapos ko na rin. Sa tingin ko rin kasi ay mukhang kanina pa niya ito ginagawa. Pinagmasdan kong mabuti ang itsura ni Uncle River. Kahit wala siyang suot na saplot ay napaka-angas pa rin talaga ng dating niya. Ang tambök ng puwët niya. Kahit natayo ay parang model kung titignan ito dahil sa tindig niya. “TANG-INA, SARAP…” “OHHH… AHHH…” “MAKAKA-KANTöT DIN AKO NG BABAE, SOON…” “SA NGAYON, MAGTITIYAGA MUNA AKO SA KAMAY KO… AHHH..” Ganito pala magjạkol ang mga lalaki. Talagang kailangan pa nilang magsalita at umungöl para maligayahan. Ang libög pakinggan ni Uncle River sa mga sinasabi niya. Sobrang lala talaga. Ang bait-bait niya kapag magkakaharap kami, pero kapag mag-isa na siya sa kuwarto, taratando na ito magsalita. Halatang sabik na sabik na siyang makatikim ng babae sa kama. “Ayan na, ayan na… ohh…” “OHHHH… AHHHH…” Kapag malapit na siyang labasan ay mas gigil siya, mas mabilis ang himạs sa titì. Kaya naman nung bumulwak na ang mga tamöd niya ay nagkalat na naman ito sa sahig ng kuwarto niya. Ang dami na naman, parang ihi na kung titignan. Kay dami niya palaging labasan kapag nagsasarili, grabe! Gulat na gulat ako sa kanyang tinindig, kaya't humakbang ako paatras nang ilang hakbang, bigla— "BAGSAK!" Ang paso sa likuran ko ay gumawa ng napakalakas na ingay dahil sa aking pagkabunggo. Sa susunod na segundo— "Sino diyan???!!!

Where the ad sends people

play.google.com

🥵“AAAAHHHHH!!!”❤️‍🔥 🔞“AYAN NA AHHHH!!!”💦