Ad copy

Honestly, gusto ko lang naman magscroll that day yung tipong pahinga lang from acads, konting takas sa stress. Wala akong balak magbasa ng mabigat. Pero may nadaanan akong post tungkol sa isang estudyanteng nagsulat ng liham. Akala ko nung una, normal lang yung mga awareness posts na madalas mong iscroll past. Pero habang binabasa ko, parang may biglang kumurot. Hindi pala ito simpleng sulat. Sa gitna ng takot, may isang estudyante na naglakas-loob magsalita hindi lang para sa sarili niya, kundi para sa isang komunidad sa Tinambac, Camarines Sur na matagal nang nananahimik. Doon ako napaisip ako nga minsan takot mag-recitation, siya nag-call out ng umano’y pangaabuso at pananakot ng isang opisyal. Mga kwentong alam ng marami pero walang nagsasalita, kasi mas safe manahimik. Pero siya, pinili niyang hindi maging tahimik. At mas lalo akong natahimik nung nalaman kong pinakinggan yung liham niya ni Pangulong Ferdinand Marcos Jr. mismo. Isang estudyante lang, pero dala niya yung boses ng marami. After that, hindi na ako basta nakapagscroll ulit. Parang may naiwan na bigat at realization. Na hindi lahat ng tahimik ay okay, at hindi lahat ng maliit na boses ay walang epekto. Minsan, kailangan lang talaga may maglakas-loob. At minsan, sapat na yung may isang taong handang makinig para magsimulang magbago ang mga bagay. #PBBM #IsangLiham #BosesNgKabataan