Mieke Coigné Facebook ad: “Als je je verdriet en pijn diep in…”

About this ad

Meta Ad Library ID

734452409658467

Platforms

Facebook and Instagram

Relaunches

1

EU reach

77

How we count

Ad text

Als je je verdriet en pijn diep in jezelf wegstopt, lijkt het even stiller vanbinnen, maar je begraaft ook de delen in jezelf die willen verbinden, voelen en liefhebben. Heling is met een met vooral zacht gemoed luisteren naar wat gehoord wilt worden. Over intergenerationeel trauma en troost schrijft Aya Sabi het volgende: “Als er talloze generaties aan traumatische herinneringen in ons vastzitten, dan zit er zeker ook een meervoud van generaties aan troost in ons lichaam." Ons lichaam draagt de beide. Ze gebruikt vaak beelden van het lichaam, herinnering en “dragen wat niet van jou alleen is”. ( In 'Zo zingt de pijn') Misschien komt deze post uit de lucht gevallen, maar dat is het niet. Lis en ik kijken naar de prachtige Turkse serie 'Zeytin Ağacı' ( Another Self) De serie volgt drie jeugdvriendinnen — Ada, Sevgi en Leyla — die samen een reis maken naar Ayvalık nadat Sevgi ernstig ziek wordt. Daar komen ze terecht bij een alternatieve therapeut die hen door familieopstellingen en spirituele rituelen laat kennismaken met onverwerkte trauma’s uit hun verleden. De centrale boodschap draait om zelfontdekking, erfelijke patronen en de helende kracht van verbondenheid. Wat heel bijzonder is om te zien is het integreren van diverse symbolieken uit de natuur waaronder de olijfboom. Aan de olijfboom ontstaat een heel mooi ritueel, in aanwezigheid van de opsteller en de dokter die zich aanvankelijk verzet tegen al die rare niet bewijsbare praktijken. Te weten dat olijfbomen soms duizenden jaren oud worden, net zoals onze familiegeschiedenis, wat er vóór jou was, leeft nog door. In deze serie is het duidelijk dat je nooit los staat van je systeem, je bent als het ware een tak van die boom. De opsteller vertelt nog meer over de olijf, terwijl er toch enige interesse wordt opgewekt bij deze cynische dokter. Het belangrijkste deel van de boom ( elke boom) zit onder de grond, de wortels. Je ziet de wortels niet, maar je voelt en weet dat ze er zijn. Net zoals trauma's, vaak zijn ze onzichtbaar, maar wel bepalend. En dat is precies wat opstellingen tonen: wat onder de oppervlakte leeft. Heel bijzonder is dat olijfbomen in zelfs harde omstandigheden groeien, vrucht blijven dragen. Als we dit bekijken vanuit het leven betekent het niet dat er geen schoonheid in het leven is, ondanks de pijn en generaties van moeilijkheden. Heling kun je niet forceren, net zoals een boom traag groeit en groei gebonden is aan natuurwetten. Heling gebeurt niet ineens, maar laag voor laag, generatie per generatie. De boodschap dat zo prachtig verweven is in deze serie is dat jij niet alleen 'jij' bent, maar ook stam, wortels en geschiedenis. Ik werd deze morgen vroeg wakker, en het leek alsof ik in mijn droom meegenomen werd in een herinnering; op een vrij groot lichtgroen papier stond één woord: intergenerationeel zichtbaar te lezen. Het voelde niet zwaar, het was geen nachtmerrie. Met een zachte ingetogen blik keek ik naar het lichtgroene papier met die woorden en las het woord meermaals in stilte. Lis vroeg me gisteren of het dit is wat ik ooit heb gedaan in mijn opleiding in het opstellingswerk. Het was anders, maar de rode draad was zeker wel herkenbaar. Alleen toen ik de zag hoe de natuur verweven werd in het helingswerk, ja, dat was toch wel heel bijzonder om te zien. Er zijn twee seizoenen en echt de moeite waard om te kijken. De serie is heel mooi opgebouwd, je houdt er geen nachtmerries aan over, maar wel kan het je heel diep raken en aanzetten tot... Het boek 'Het begon niet met jou' delen de vriendinnen terloops met elkaar. Heb het goed, warme liefs, Mieke 🌹💚