Ad copy

"അച്ഛാ, ചേച്ചിയുടെ യഥാർത്ഥ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ എങ്ങനെയുണ്ടാവും? മിനിഞ്ഞാന്ന് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവരിന്ന് വൈകുന്നേരമല്ലേ എത്തുന്നത്! വല്ല മലയിടുക്കിൽ നിന്നും ട്രെയിൻ പിടിച്ചാണോ അവർ വരുന്നത്?" ലഗേജുമായി താഴേക്കിറങ്ങുകയായിരുന്ന നിയയുടെ കാതുകളിൽ അനിയത്തി അഞ്ജലിയുടെ നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ ചോദ്യം ഒരു കല്ലുകരടായി തറച്ചു. ആ വാക്കുകളിലെ പരിഹാസം അവളുടെ കാലുകളെ ഒരു നിമിഷം തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. മൂന്നു മാസം മുൻപാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. താൻ സ്നേഹിച്ച കാമുകൻ ഗൗതം വർമ്മയും സ്വന്തം അനിയത്തിയും തമ്മിലുള്ള ചതി യാദൃശ്ചികമായി കണ്ടുപിടിച്ചപ്പോൾ, ആ ദേഷ്യത്തിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ച അവൾക്ക് മുന്നിൽ മേനോൻ കുടുംബം മറ്റൊരു സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി. താൻ അവരുടെ സ്വന്തം മകളല്ല, അനാഥാലയത്തിൽ നിന്ന് ദത്തെടുത്ത ഒരു കുട്ടി മാത്രമാണെന്ന്. അഞ്ജലിക്ക് ജനനനാ ഉണ്ടായിരുന്ന അപൂർവമായ രക്തരോഗത്തിന് ഒരു 'ജീവനുള്ള ബ്ലഡ് ബാഗ്' ആയിരുന്നു നിയ. അതായിരുന്നു അവളെ ദത്തെടുക്കാൻ കാരണം. വർഷങ്ങളോളം രക്തം നൽകി അനിയത്തിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അവളുടെ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആട്ടിയിറക്കുകയായിരുന്നു അവർ. "മതി നിർത്ത്," താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്ന നിയയെ കണ്ടപ്പോൾ വിശ്വനാഥൻ മേനോൻ സൗമ്യമായി മകളെ വിലക്കി. നിയയെ കണ്ടതും അഞ്ജലി ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു, "ചേച്ചീ." അവളെ അവഗണിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്ന നിയയെ കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ മുഖം വാടി. അത് കണ്ടതും മുത്തശ്ശി സരസ്വതിയമ്മ ഊന്നുവടി നിലത്തുകുത്തി അലറി, "അഞ്ജലി നിന്നോടല്ലേ സംസാരിക്കുന്നത്, നിനക്ക് ചെവി കേട്ടൂടെ?" "അമ്മൂമ്മേ, സാരമില്ല. ചേച്ചിക്ക് നല്ല വിഷമമുണ്ട്," അഞ്ജലി മുത്തശ്ശിയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. "ഈ കുടുംബത്തിലെ രക്തം അല്ലാത്തതുകൊണ്ടാ," അവർ പുച്ഛത്തോടെ നിയയെ നോക്കി, "എത്ര കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ ചേരി സ്വഭാവം മാറിയിട്ടില്ല." "അമ്മേ," വിശ്വനാഥൻ മേനോൻ അവരെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് നിയയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു ബാങ്ക് കാർഡ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി അയാൾ പറഞ്ഞു, "ഇതിലൊരു അൻപതിനായിരം രൂപയുണ്ട്. ഇത് വാങ്ങണം! തിരിച്ചുചെല്ലുമ്പോൾ നല്ല കുട്ടിയായി ജീവിക്കണം." നിയ നിർവികാരമായി ആ കാർഡ് വാങ്ങി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "വിശ്വനാഥൻ മേനോൻറെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ഞാനായിട്ട് വാങ്ങിയ നോട്ടുബുക്ക് അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞാൻ എടുത്തിട്ടില്ല." അതു കേട്ടതും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെയെല്ലാം മുഖം വിളറി. "ചേച്ചീ, അച്ഛൻ തന്ന ഈ അൻപതിനായിരം രൂപയെങ്കിലും വെച്ചോ. തൃശ്ശൂർ പോലെയല്ല അടിമാലി, അവിടെ ചിലവ് കൂടുതലായിരിക്കും," അഞ്ജലി വീണ്ടും ഇടയ്ക്ക് കയറി. "എനിക്കിതിന്റെ ആവശ്യമില്ല." നിയയുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. "എന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആള് വന്നു, ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു." അവൾ പടിയിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് സരസ്വതിയമ്മ പരിഹസിച്ചു, "ഛെ, നന്ദിയില്ലാത്ത ജന്തു! പത്തുപതിനെട്ടു കൊല്ലം പോറ്റിവളർത്തിയിട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ പോകുന്നത് കണ്ടില്ലേ." മേനോൻ കുടുംബത്തിന്റെ ഔദാര്യം നിരസിച്ച നിയയുടെ ഭാവി എന്താകും? അവളെ തേടിവന്നിരിക്കുന്നത് ആരാണ്? വർഷങ്ങളായി മറഞ്ഞുകിടന്ന അവളുടെ യഥാർത്ഥ ജീവിതം ദുരിതമോ അതോ പുതിയ പ്രതീക്ഷകളോ? അറിയാനായി തുടർന്ന് വായിക്കുക...